Deeldrang

Het was 1 januari 2016. Ik zat gaar en wel op de bank met mijn kopje koffie en oliebol. Ineens kwam het woord “deeldrang” bij me op. Ik pakte mijn ipad en zocht op Google naar het woord. En warempel op pagina 1 vond ik een stukje met als titel “deeldrang”. Dat wat mij bezig hield: Deeldrang- waar komt dat gedrag vandaan? Waarom doet iedereen het? Op Facebook, op Instagram, op Twitter en misschien is er nog meer? Ik heb ook nog wel eens gehoord van snapchat. Is dat ook zoiets? Ik heb geen idee! Aan verschillende mensen heb ik gevraagd waarom ze een account hebben op Facebook en/of op Instagram. Laat ik nu Instagram eens nemen, dan krijg ik antwoorden als: – Ik vind het leuk – Het is zó leuk – Ik doe er inspiratie op – Het is voor mij een dagboekje De laatste pik er uit: Een dagboekje; is het typische van een dagboekje niet dat het enkel voor jezelf is? Dat je er elke dag iets in schrijft voor jezelf, dat zeker niet bedoelt is voor andermans ogen? Eventueel maak je een tekeningetje bij je tekst of plak je er een foto bij. Voor jezelf en voor niemand anders! Kiekjes op Instagram plaatsen als een soort van dagboekje? Wat als er helemaal niemand naar zou kijken? Niemand op zou reageren? Niemand het leuk zou vinden? Het maakt niet uit; je doet het immers voor jezelf , toch? 😉 Nee natuurlijk niet! Je wilt het delen met je lief , vrienden, familie collega’s , kennissen en andere contacten. Ik heb geen antwoord gevonden op de vraag waar die enorme behoefte toch vandaan komt om te delen. Hoe was dat op 1 januari 1986 ? Had de mens toen ook die behoefte om alles te delen? Hoe en wat deelde je dan met de mensen die je (lief) had? Ik wil soms ook graag delen. Ik heb een appel. Wil jij er een stukje van? Dan delen we samen!

Ik wil meer voor mezelf houden. Tijd nemen om te ontkiemen, meer inzichten te krijgen in mezelf en het waarom en hoe van het leven. Deel! Deel je appel! Deel je soep! Deel je brood! Deeldrang? Ga gerust je gang! Deel met mate! Ooh nee….het is Drink met mate! Deel je aandacht! (Of liever geef aandacht; aan jezelf maar ook aan de ander) Deel je liefde! Ik eindig dus, waar ik mee begon? Waar komt toch die deeldrang vandaan? Alsmaar futiliteiten willen delen in een virtuele wereld? Als één van de eersten ben ik gestopt met FaceBook. Ja, ik mis nu wel eens wat! Dat klopt!Die leuke foto’s van de vakantie in Spanje en leuke en “leuke” commentaren erbij moet ik missen. Waren dat niet dezelfde foto’s van de vakantie waar je vroeger voor werd uitgenodigd, bij Bert en Heleen?Die foto’s waarbij je dacht, wat moeten wij / moet ik ermee, maar je riep heel hard “prachtig Bert!” In elk geval had je nog een leuke middag of avond, een borrel of koffie, een verhaal (of misschien wel 2 of 3) en echt contact. Contact waarbij je een gezicht zag, een lach, een uitdrukking, een stem, ogen en lichaamshouding (voor wie daar gevoelig voor is. ) En Bert en Heleen? Zij hadden hun foto’s gedeeld met een vriend / vriendin. Toch deeldrang ?

Het oude normaal als je blieft !;het oude normaal van lang geleden dan .

Ik voel me zo ongelukkig in deze wereld zonder verbinding . Nèt nog in de wachtkamer van de fysiotherapeut: vrouw zit gewoon te bellen , zegt geen gedag , kijkt niet op of knikt niet eens even . Niet eens een klein beetje gevoel van schaamte ? Moet ik maar buiten gaan staan , als ik haar gesprek niet wil horen ? Is dat het idee ? Bellen bij de huisarts , de fysiotherapeut, in de winkel , in een rust en wandelgebied ? Zo ziek !

Of ben ik ziek ? Want dan moet ik naar de dokter ! Zit je te bellen in de wachtkamer, is dat normaal.

Als ik moet bellen doe ik dat gewoon thuis. Da’s wel heel ouderwets zeker ?ik heb ook wel eens meegemaakt dat ik een belletje op mijn mobile smart phone moest aannemen , maar wanneer was dat nou ? Precies ! Dat is wel eens voor gekomen , toen iemand op sterven lag .

Waar kan ik heen ?!Ergens?

Platen kwamen terug , zelfs cassette bandjes; kan gewoon fatsoen en respect weer terugkomen ? Of is daar geen behoefte aan ? Ben ik de zeurpiet ?of juist stuurpiet?

Zie je de platenhoes van Rush ? Hoe zwart ? Zagen zij zwart ?of zagen zij 40 jaar vooruit ?

New World Man

I prefer New man in old World . In veel opzichten zou ik graag terug willen naar 1982 . Inclusief de telefooncellen waar je dan “ helemaal naar toe “ moest als je even moest bellen en je was niet thuis .

De afspraak voor volgende week, lag al eerder op de e-mail mat , dan dat ik weer thuis was. Dat hadden we niet in 1982, dat geef ik toe ! En tòch verbinding , zonder modem , mèt ogen , oren en een mond .

Alleen

Niet te verwarren met: eenzaam

Ik liep vanavond alleen door de straten. Niet echt alleen, maar met mijn hond.

In tegenstelling tot wat tegenwoordig gewoon is, kijk ik niet op en scherm,

maar om me heen , naar Sancho , naar mensen op straat en heb ik

allerlei gedachten die door mijn hoofd schieten.

Nu ook! :

Alleen zijn! Dàt is waar ik de laatste tijd veel mensen over hoor.

Hoor tussen aanhalingstekens, omdat ik niks hoor , want ik zie vrijwel niemand.

Ik bedoel dan dus “less” , nee , ja, minder : lees. Ik lees dat geregeld .

Wat?! Dàt, over alleen zijn:

” Nou ,ik ben graag alleen”

“Ik ben ook alleen hoor ?!”

“Ik ben graag in mijn eigen – bû ûh bubbel ” Mijn pen struikelt over dat woord.

Vanavond ook weer een vrouw die schrijft dat ze het liefst alleen is.

Ik krijg soms het gevoel dat zij zich graag willen vergelijken of zo.

Vergelijken met mij? Alsof ze mij kennen? Maar dan komt hèt of eigenlijk vaak al een dag

voor ze dat zeiden;

ik ken hen dan niet, maar als ik lees over school, wandelen, kinderen, is er vaak ook een man

die een rol speelt. Die kinderen waren er niet zomaar opeens.

Of ik hoor: “ik ga wel geregeld met een vriend(in) iets leuks doen of we praten thuis gewoon wat. ”

Of…. ze , een andere vrouw bedoel ik daar mee, is 5 van de zeven dagen bij haar kinderen en kleinkinderen.

“Och, zo heerlijk om alleen te zijn!”

Ja! Ik bedoel “NEE!” . Je bedoelt: ik vind het wel eens fijn om alleen te zijn.

Gewoon in mijn joggingbroek, met een glas muntthee en een dekentje over me heen, film kijken.

Dus jòh, hou op met je ge-LUL over alleen zijn, want de meeste tijd ben je dat helemaal niet!

Ik klaag niet of zeur niet, hoewel…..natuurlijk klaag ik soms wel eens of huil ik,

maar voel me ook gelukkig: gelukkig omdat ik al heel lang geleden goed geleerd heb

om ALLEEN te zijn.

Armoede 

Toeval bestaat niet ! 

Omdat ik gelukkig 😜 weer eens wakker lag , ging ik denken en nee denken moet je niet doen als je wilt slapen .

Dat weet ik wel , maar soms lukt het toch niet .

Nu is het maandagavond en wie zie en hoor ik op “Jouw Buis” ?

Bart . Bart in Peru . Ik ken Bart niet overigens, maar wat hij zegt over “Samen ” , sluit aan op mijn gedachten. Wil je weten wat die gedachte is, lees dan even verder.

Nou ben ik ook 2 keer in Peru geweest en 2 keer met Peruanen in een gezin mee geleefd . 

En erg meegeleefd met de mensen daar.

Ik ben wonder boven wonder ook 2 keer in Ecuador geweest , waarvan 1 keer , dat ik samen met een  Ecuadoriaanse in een huis geleefd heb . De andere keer was ik daar op reis . Ook prachtig ! 

Waar ik naar toe wil ?

Wat ik in de nacht van zondag op maandag lag te denken : armoede , niet de financiële armoede maar armoede in sociaal opzicht . Dat is wat hier ontbreekt ! : Samen ! Er bestaat geen samen , in dit land . Dat is wat ik in Peru en Ecuador wel zag : mensen zijn er voor elkaar! Ze hebben elkaar ook nodig . (en hier minder)

Weet u nog ? “ Samen tegen Corona ? “ “ Alleen samen krijgen we de overheid eronder “ Nog eens ;  dàt samen met hoofdletter S kennen wij niet . Ik zie het niet tenminste, al jaren niet.

Ik ga niet zeggen dat dàt de grootse armoede is , want ‘ s morgens de deur uit gaan met de vraag of je die dag überhaupt iets te eten zult hebben, water (om je te wassen), een dak boven je hoofd of kortom het ontbreken van de basis , is veel erger . Misschien heb je ooit gehoord van de “pyramide van Maslow “? Bewustzijn zit bovenaan en onderaan in de basis , onderdak en voedsel . Dat moet eerst in orde zijn. 

Een  groot deel van de Ecuadorianen en Peruanen zit in die basis van die piramide : 

 

Eten, drinken , slaap, ademen , gezondheid .

Spanning tussen man en vrouw

“ Er is altijd spanning tussen man en vrouw; je kunt geen gewone vriendschap met een vrouw hebben “ , zei iemand eens tegen mij . Ik wist dat niet ! Natuurlijk weet ik dat ook al heel lang , maar vergeet het vaak . Zo beleef ik het , 35 jaar geleden en vandaag weer :

Als man kun je een vrouw niet zomaar uitnodigen voor een glas thee. Er zit altijd iets achter ! Je kunt niet zomaar met je vrouwelijke collega naar de film , want je ziet en hoort de andere collega’s al denken : Oe la la ….dat gaat wat worden . Of : “gaat het al wat worden, Franck ? “ vroeg hij met brede glimlach .

Een vrouwelijke collega kwam hier eens eten . “ ja ja eten ….hahaha….”zegt de doorsnee man . “En boven zeker het toetje … haha?”

Ik denk dat ik echt van een andere planeet kom. Ik heb dat niet door ! Ook andersom niet ! Ik had het laatst eens dat een vrouw voorstelde ergens te wandelen , elkaar te ontmoeten en te kletsen . “ Niet als date hoor ! “ schreef ze nog in haar bericht . Nee! Zo had ik dat ook nog geen seconde gezien . Op bepaalde gespreksonderwerpen was er wat aansluiting en dat kan prettig zijn. Achteraf bleek het anders : ze wilde even peilen of ik misschien …..wellicht voor haar , maar nee ik was hèt niet voor haar. Even scannen, vragen naar wie ik ben en wat ik doe, om vervolgens te denken: nee. Hoe kom je daar achter , zou je dan misschien vragen ? Ik voel dat al snel op de eerste plaats en veder bij het afscheid viel mij het lauwe “ misschien tot ziens “ op. Ik voldeed niet en dus was de interesse over . Zoals ik al heel goed aangevoeld had, toen zij in haar Feest stapte , om weer naar huis te rijden. Het ging zoals ik al wist: ik hoorde nooit meer wat van die vrouw. Dat was klip en klaar: contact en vriendschap was niet de beoeling voor haar.

Nog maar pas geleden maakte ik mee dat het ècht andersom was: ik ging bij een vrouw op de koffie, wat praten en wandelen met haar en mijn beste vriendje hond . Dat dacht ik althans! Zo reed ik daar naar toe! Zonder spanning, die ik wel kende als ik vroeger eens een date had. Wat er gebeurde ?! Toen de koffie op was en zij broodjes stond te bakken , zei zij dat ze het wèl zag als date . Ik kom echt van een andere planeet ! Dat zei ik niet maar het rijmt op date .

In mijn laatste betaalde baan, zei een jonge vrouw met een lichte verstandelijke beperking wel eens “jij ben gek jij!” met een brede lach. Op dat punt was zij nog niet zo verstandelijk beperkt misschien? Ik ben gek ja! Niet gek, maar niet zoals “het heurt heur”. Anders, niet doorsnee of als ik lang geleden wel eens een date had , hoorde ik een paar keer “je bent bijzonder” .

Verrek joh! Ik denk nu opeens aan kinderen op de kleuterschool; toen er nog een kleuterschool was;

toen jongens nog jongens waren en meisjes gewoon meisjes. De tijd dat als je een jongetje speelde met een meisje, hij wel op haar zou zijn! Daar werd om gelachen, totdat het jongetje het begrepen had: dan ging hij voetballen of vechten met andere jongetjes. Dàt is hèt! Als je 50 jaar later een vrouw op de thee vraagt, zul je wel wat van haar willen. Och ja verhip! Ik vergeet dat steeds, want ik….ik ben ik.

Relaties

Ik maak het iets specifieker: een liefdesrelatie;

We willen het allemaal ! In elk geval de meeste mensen wel. Alleen zijn is niet zo leuk , maar wel leuker dan samen zijn, als de hoofdreden is : ik wil persé niet alleen zijn!

Van de week ging ik eens terugkijken . Ik schoof mijn hoofd even open , zocht in de laatjes en ja… “ relaties “ gevonden ! Ik blader daar doorheen en zie een patroon, in de relaties die ik met vrouwen heb gehad . Die lieve, goeie Zorger , wie trekt die aan, denk jij ? Als je mijn blogs vaker leest, mag je niet mee raden . Als ik terugkijk , kwamen er grofweg 2 soorten vrouwen op mijn pad. Nee, eigenlijk 3 : een zorgSter , maar dat werkt niet bij een man die het zelf kan . Een type dat mij leuk vond , maar dan mistte ik de inhoudelijke aansluiting . Zal ik het zo omschrijven ? Nummer drie is eigenlijk nummer 1 en die kom ik vooral tegen : vrouwen die wat nodig hebben. Ik bedoel dan geen geld of cadeaus ( dat heb ik ook niet trouwens ) , maar een stuk zorg en aandacht . Ik ga dat uitleggen : 11 jaar geleden had ik een burn-out en dat was niet leuk . Het was behoorlijk pittig , kan ik wel zeggen en heeft 2 jaar geduurd . Na een bezoek aan mijn toenmalige huisarts , kwam ik terecht bij een psycholoog, waar ik al eerder was geweest overigens . Wat daar besproken werd, ga ik niet schrijven en dat zou ook niet eens kunnen, maar 1 vraag van haar haal ik uit een andere la en schrijf ik hieronder :

“Wie is er voor jou ? “ Ja, de vraag is het antwoord . Ik zat in een relatie met een lieve vrouw , maar die gaf heel eerlijk aan dat ze dit niet aankon . Echt een lieverd hoor: top verpleegkundige en verzorgende , we hadden het altijd fijn samen, deden leuke dingen, de seks was prima, de knuffels heerlijk en we hadden voldoende gemeen met elkaar. Nu elf jaar en een paar kortere relaties verder, zie ik een patroon: ik ben er voor de ander, maar daar komt de vraag weer : “wie is er voor jou?!” . Als ik wel steun kan gebruiken, kan de ander dat (nu) (net even) niet aan, is zelf zwak, ziek en misselijk en ik ? Ik begrijp het wel, zoek het zelf uit en vervolg mijn pad. Ik realiseer me de laatste tijd pas echt goed, dat ik mezelf nooit afvroeg of ik het wel aankon…? De periodes van haar depressie? Ik begreep het weer en stond klaar waar nodig. Tot ik zelf……kiest u maar: door mijn rug ging, een enkel brak of overspannen raakte.

Later kreeg ik relatie met ….je raadt het al: een zelfde soort type vrouw met zelfs een soort gelijke achtergrond en hoe bizar, ook periodes van depressie. * ik kan uit ervaring zeggen dat dat iets heel anders is, dan een goede dag. Daar zou ik een heel verhaal over kunnen schrijven, maar het gaat hier om relaties en het patroon dat ik zo duidelijk zie. De conclusie kan ik nu wel zo’n beetje schrijven, is niet algemeen, maar wat ik , Franck beleef deze dagen en jaren : Een liefdesrelatie kan prachtig zijn! Wat mij betreft moet het wel een gelijkwaardige relatie zijn. Of stel ik dan teveel eisen? Zoals in de tv serie “Goede tijden , slechte tijden”? Dat? Verwacht ik dan teveel? Dat je er bent voor elkaar? Is dat ouderwets? Ik voor haar, maar zij ook voor mij.

Anders nog iets? Het kan, maar voor mij blijkbaar niet. Morgen misschien, ik zal wel zien.

2011

Geld

Geld ? Is dat een belevenis ? Franck ?

Ja, dat is zeker een belevenis ! Niet speciaal wat ik vandaag beleef , of wat ik gisteren beleefd heb , maar een thema in het mijn leven is het .

Geld willen we allemaal ! Het liefst veel , toch ?

Kijk er maar goed naar, nu het nog kan . Es otra cosa oftewel: dat is wat anders.

Ik geef al heel mijn leven niks om geld eigenlijk. In mijn puberjaren al niet ; als vrienden gingen werken voor hun busreis naar Benidorm, ging ik met 2 vrienden fietsen . Eerst naar de camping in Bennekom en een dag later naar Utrecht . Was ik minder gelukkig dan mijn vrienden in Benidorm? Zeg jij het maar ! Ik weet het niet ! Ik weet wel dat we daar enorm gelachen hebben . Ook ruzie gehad èn dat heb je in Spanje nooit ! Toch ? Oh jawel , toch wel. In Spanje had ik eens ruzie .

Geld . Ja, dat is het onderwerp . Wie ook nooit geld had , maar steeds precies kreeg wat ze nodig had , was mijn moeder . Ben ik daar slechter van geworden ? Nee, wel beter . Dat denk ik toch . Ik heb ervaren dat Sinterklaas vieren , voor mij ging om gezelligheid en creativiteit : de mooiste surprises en gedichten met een cadeautje van soms maar 5 gulden. Voor de jonge lezer , die dit blog leest , dat was te vergelijken met….ongeveer 5 euro nu . “ Daar kun je toch niks voor kopen ? “ hoor je wel zeggen . “Echt wel ! “ , zeg ik dan . Als je je best deed en God de rest [knipoog] , kon je leuke kleinigheidjes kopen . Wat wil ik nou precies zeggen ? Oh ja, dat ik niks om geld geef . Wat betreft cadeautjes ; ik geef makkelijker , dan dat ik krijg en iets kleins of tweedehands kan ook.

Geld ;

het speelde weer een rol toen ik op kamers ging wonen,met mijn 19 jaren jong . Dan zie je wat alles kost en ik zag ook dat ik heel goed zuinig kon zijn. Elke week uit gaan , zat er ook niet in . Vaak zei ik tegen vrienden “ sorry jongens, maar ik blijf thuis , want ik heb nu geen geld om uit te gaan.” Heb ik wel geld, geef ik het wel makkelijk uit .

Geld : het maakt niet gelukkig , maar ook weer wel .Dàt klinkt heel tegenstrijdig met het stukje hierboven hè? Reizen vond en vind ik wel fijn en leuk en daar heb je wel geld voor nodig . Op mijn eerste reis buiten Europa , in Ecuador ontdekte ik weer opnieuw iets , waar je wel wat geld voor nodig hebt : een spiegelreflexcamera. Die kwam er , maar pas op mijn veertigste verjaardag . Een cadeau voor mezelf . Tjonge wat was ik er blij mee !

Ik kom tot een eindconclusie en die anders is dan bij aanvang : het is fijn als je genoeg geld hebt om te kunnen doen wat je graag wilt of wat jou echt wat brengt , zoals een reis of mooie camera . Een tv van 127 cm ? Die hoef ik dan niet , zoals ook allerlei andere spullen, omdat iedereen ze heeft . Of vaak uit gaan eten , waar veel mensen veel geld aan besteden . Leuk om met iemand te gaan eten , maar dan moet het wel bijzonder zijn. Anders kook ik liever zelf ; meestal lekkerder , goedkoper en relaxter . “ Dat zeg je omdat je het niet kùnt betalen ! “ zou zomaar iemand kunnen zeggen . Nee! Ook toen best wel goed betaald werd , door een goede werkgever , ging ik weinig in een restaurant eten èn zeker niet daar waar de appelmoes met kers standaard op tafel stond . ( of is dat nog zo ?) Ik mag helaas geen reclame maken . Ghe ghe !

Hoe kwam er nou bij om hier eens over te schrijven? Omdat ik ergens las “ omarm geld als een vriend “ , maar als ik daar aan denk , denk ik : geld geef ik makkelijk weg , maar een echte vriend niet .

Ik houd het hierbij : geld maakt het wat makkelijker . Had ik ècht heel veel geld , een paar miljoen , zou ik een stukje vrijheid kunnen kopen ; ergens in het midden van het land , met buren op 50 meter afstand .

Zielsplan

Al is het soms moeilijk , zwaar vaak en ook momenten van geluk, ik geloof wel dat we onze lessen krijgen die we te leren hebben. Ik kan zelfs geloven in het ongelooflijke: dat ik ( lees mijn ziel ) dit leven uitgekozen heeft.

Of eigenlijk, ik zie het in mijn leven wel als hèt doel: het groeien door de pittige lessen .

Het maatschappelijke doel , wat iedereen “ moet “ hebben, is op een gegeven moment onbelangrijk geworden . Daar zijn we allemaal op gericht : het stellen van een doel , een goal in het leven .

Werk, relatie en geld zijn ergens op jouw lange reis van groter of kleiner belang . Verderop in jouw reis, zijn andere dingen van belang . Misschien breng jij dan vooral licht of bewustzijn door enkel zo goed mogelijk jezelf te zijn.

Gisteren had ik een korte wandeling , met een kort maar waardevol gesprek , waar ik 1 ding uit pik : we waren het met elkaar eens dat er niet iets of iemand is buiten onszelf die alles regelt op aarde . Niet een God in die zin.

Dit wandelingetje , deze ontmoeting was een korte maar toch belangrijke belevenis voor mij. Dàt wil even delen en de leestijd is ook maar kort . 2 minuten?

Eind 2019

Zo voelde het gisteren, toen ik na 2 jaar weer eens naar de film ging met Anneke. 

Al toen ik aankwam op de tramkade, waar je na 6 uur nog steeds gratis kunt parkeren en waar precies nog 1 plek was. Voor mij! 

Wat was het druk! Tering druk, kan ik dat zeggen in 2022? Vast niet. Jongeren zullen wel iets heel anders zeggen: “Ziek druk?” Geen idee! Het zag er wel gezellig uit, vond ik. De cafés lekker druk, de game-tent vol, muziek, drank en licht. 

Verderop op diezelfde tramkade is het “werkwarenhuis” (heet dat zo?) waar het lekker druk was met dansers of in elk geval mensen die zin hebben om te dansen en te ontmoeten. 

Ik liep door naar de Verkadefabriek, waar het ook lekker druk was;

In de gang waar ik vroeger mijn jas en tas in een kluisje stopte, ging dat nog op dezelfde manier. Ik wist nog hoe het werkte! Haha ! 

In de zaal naast de gang stond ook “ lekker “ hard muziek aan en wellicht was daar ook een dansavond of feestje aan de gang . 

In de horeca van de Verkadefabriek, van hetzelfde laken een pak: een heel pak mensen . Ouderwets druk bij de bar om iets te bestellen , de tafeltjes en stoeltjes zowat allemaal bezet met eters . 

Ik stond daar en warempel ….mijn Verkademuntjes van toen ( toen ik nog werknemer was daar ) , bleken nog geldig .

De cappuccino was nog steeds even lekker. 

Het leek wel eind 2019, toen de gewone burger nog nooit gehoord had van Corona virussen , laat staan Covid 19 . 

Mensen kwamen samen , kusten elkaar , omhelsden elkaar en zelfs Anneke wilde 3 kussen in de gang, bij het hallo zeggen. 

Zelfs de vrouw achter de bar was weer leuk , zoals in 2019 ; veel te jong natuurlijk , maar ik had toch even sjans . Voor even voelde ik me weer zoals ik me voorheen meestal voelde daar : op mijn gemak en zonder hartkloppingen. 

De film “ The Worst Person in the World“ sloot mooi aan bij mijn gevoel. Een mooie drama film mèt wat grappige stukken erin. 

Wat wèl weer uitstekend bij deze tijd past en nog erger geworden is : tot en met en zelfs tijdens de film een oplichtend scherm van een dum phone . 

We kunnen er niet meer buiten ! en dat was precies hèt doel van de machthebbers. Goed, dat is een ander hoofdstuk. 

mooie film

Wie ben ik?

Kijk eens in de spiegel

Ben je teleurgesteld?

Ben je boos ?

Dat mag .

Dat mag je ook zijn.

Je bent gewoon mens .

Mens met emoties .

Kijk eens in jouw hartje , mens .

Wat zie je ?

Dikke tranen ?

Boosheid ?

Blijheid ?

Of teleurstelling bedekt met een mantel ? Een mantel van liefde ? Is dat wel liefde ? Is echtheid niet veel grotere liefde ? Liefde naar jezelf , mens.

Bij echtheid hoort ook AAN GAAN . Ga het aan! Waarom ben je teleurgesteld ? Mag dat niet van jezelf ?Is het voldoen aan een idee of verwachting ? Een verwachting dat de ander jou leuk, lief , zacht en een mooi mens zal vinden ? Dat je een nieuw vriendje krijgt ?

Voel je je wel eens onzeker ? Vandaag nog ? Je bent een mens , mens . Een mens onderweg . Een mens met misschien de vraag , wie ben ik en wat komt ik hier doen ? Ècht waar, had jij deze vragen ? Dan heb je bingo ! De enige vragen die er echt toe doen . Wat zeg je , hindernissen op jouw pad ? Lastig hè , die hinderen jouw doel. Je had toch jouw doel gesteld ? Dat doen we toch allemaal , doelen stellen ?Of zijn de hindernissen jouw doel misschien ?Dat kan kan toch niet ? Dat zal toch niet ?

Hoog gevoelig , laag gevoelig , je bent mens . Een mens onderweg , met een heel klein beetje eigen wil. Maar eh ….doelen ? Op het veld staan ze : 2 .

Een piloot …die heb je wèl ; let your soul be your pilot .

En Hey….get real ! Wees mens ! Misschien dat je ooit geen mens meer hoeft te wezen , maar een ander wezen . Nu ben je nog even mens.

Belichting oké ?