Spanning tussen man en vrouw

“ Er is altijd spanning tussen man en vrouw; je kunt geen gewone vriendschap met een vrouw hebben “ , zei iemand eens tegen mij . Ik wist dat niet ! Natuurlijk weet ik dat ook al heel lang , maar vergeet het vaak . Zo beleef ik het , 35 jaar geleden en vandaag weer :

Als man kun je een vrouw niet zomaar uitnodigen voor een glas thee. Er zit altijd iets achter ! Je kunt niet zomaar met je vrouwelijke collega naar de film , want je ziet en hoort de andere collega’s al denken : Oe la la ….dat gaat wat worden . Of : “gaat het al wat worden, Franck ? “ vroeg hij met brede glimlach .

Een vrouwelijke collega kwam hier eens eten . “ ja ja eten ….hahaha….”zegt de doorsnee man . “En boven zeker het toetje … haha?”

Ik denk dat ik echt van een andere planeet kom. Ik heb dat niet door ! Ook andersom niet ! Ik had het laatst eens dat een vrouw voorstelde ergens te wandelen , elkaar te ontmoeten en te kletsen . “ Niet als date hoor ! “ schreef ze nog in haar bericht . Nee! Zo had ik dat ook nog geen seconde gezien . Op bepaalde gespreksonderwerpen was er wat aansluiting en dat kan prettig zijn. Achteraf bleek het anders : ze wilde even peilen of ik misschien …..wellicht voor haar , maar nee ik was hèt niet voor haar. Even scannen, vragen naar wie ik ben en wat ik doe, om vervolgens te denken: nee. Hoe kom je daar achter , zou je dan misschien vragen ? Ik voel dat al snel op de eerste plaats en veder bij het afscheid viel mij het lauwe “ misschien tot ziens “ op. Ik voldeed niet en dus was de interesse over . Zoals ik al heel goed aangevoeld had, toen zij in haar Feest stapte , om weer naar huis te rijden. Het ging zoals ik al wist: ik hoorde nooit meer wat van die vrouw. Dat was klip en klaar: contact en vriendschap was niet de beoeling voor haar.

Nog maar pas geleden maakte ik mee dat het ècht andersom was: ik ging bij een vrouw op de koffie, wat praten en wandelen met haar en mijn beste vriendje hond . Dat dacht ik althans! Zo reed ik daar naar toe! Zonder spanning, die ik wel kende als ik vroeger eens een date had. Wat er gebeurde ?! Toen de koffie op was en zij broodjes stond te bakken , zei zij dat ze het wèl zag als date . Ik kom echt van een andere planeet ! Dat zei ik niet maar het rijmt op date .

In mijn laatste betaalde baan, zei een jonge vrouw met een lichte verstandelijke beperking wel eens “jij ben gek jij!” met een brede lach. Op dat punt was zij nog niet zo verstandelijk beperkt misschien? Ik ben gek ja! Niet gek, maar niet zoals “het heurt heur”. Anders, niet doorsnee of als ik lang geleden wel eens een date had , hoorde ik een paar keer “je bent bijzonder” .

Verrek joh! Ik denk nu opeens aan kinderen op de kleuterschool; toen er nog een kleuterschool was;

toen jongens nog jongens waren en meisjes gewoon meisjes. De tijd dat als je een jongetje speelde met een meisje, hij wel op haar zou zijn! Daar werd om gelachen, totdat het jongetje het begrepen had: dan ging hij voetballen of vechten met andere jongetjes. Dàt is hèt! Als je 50 jaar later een vrouw op de thee vraagt, zul je wel wat van haar willen. Och ja verhip! Ik vergeet dat steeds, want ik….ik ben ik.

Relaties

Ik maak het iets specifieker: een liefdesrelatie;

We willen het allemaal ! In elk geval de meeste mensen wel. Alleen zijn is niet zo leuk , maar wel leuker dan samen zijn, als de hoofdreden is : ik wil persé niet alleen zijn!

Van de week ging ik eens terugkijken . Ik schoof mijn hoofd even open , zocht in de laatjes en ja… “ relaties “ gevonden ! Ik blader daar doorheen en zie een patroon, in de relaties die ik met vrouwen heb gehad . Die lieve, goeie Zorger , wie trekt die aan, denk jij ? Als je mijn blogs vaker leest, mag je niet mee raden . Als ik terugkijk , kwamen er grofweg 2 soorten vrouwen op mijn pad. Nee, eigenlijk 3 : een zorgSter , maar dat werkt niet bij een man die het zelf kan . Een type dat mij leuk vond , maar dan mistte ik de inhoudelijke aansluiting . Zal ik het zo omschrijven ? Nummer drie is eigenlijk nummer 1 en die kom ik vooral tegen : vrouwen die wat nodig hebben. Ik bedoel dan geen geld of cadeaus ( dat heb ik ook niet trouwens ) , maar een stuk zorg en aandacht . Ik ga dat uitleggen : 11 jaar geleden had ik een burn-out en dat was niet leuk . Het was behoorlijk pittig , kan ik wel zeggen en heeft 2 jaar geduurd . Na een bezoek aan mijn toenmalige huisarts , kwam ik terecht bij een psycholoog, waar ik al eerder was geweest overigens . Wat daar besproken werd, ga ik niet schrijven en dat zou ook niet eens kunnen, maar 1 vraag van haar haal ik uit een andere la en schrijf ik hieronder :

“Wie is er voor jou ? “ Ja, de vraag is het antwoord . Ik zat in een relatie met een lieve vrouw , maar die gaf heel eerlijk aan dat ze dit niet aankon . Echt een lieverd hoor: top verpleegkundige en verzorgende , we hadden het altijd fijn samen, deden leuke dingen, de seks was prima, de knuffels heerlijk en we hadden voldoende gemeen met elkaar. Nu elf jaar en een paar kortere relaties verder, zie ik een patroon: ik ben er voor de ander, maar daar komt de vraag weer : “wie is er voor jou?!” . Als ik wel steun kan gebruiken, kan de ander dat (nu) (net even) niet aan, is zelf zwak, ziek en misselijk en ik ? Ik begrijp het wel, zoek het zelf uit en vervolg mijn pad. Ik realiseer me de laatste tijd pas echt goed, dat ik mezelf nooit afvroeg of ik het wel aankon…? De periodes van haar depressie? Ik begreep het weer en stond klaar waar nodig. Tot ik zelf……kiest u maar: door mijn rug ging, een enkel brak of overspannen raakte.

Later kreeg ik relatie met ….je raadt het al: een zelfde soort type vrouw met zelfs een soort gelijke achtergrond en hoe bizar, ook periodes van depressie. * ik kan uit ervaring zeggen dat dat iets heel anders is, dan een goede dag. Daar zou ik een heel verhaal over kunnen schrijven, maar het gaat hier om relaties en het patroon dat ik zo duidelijk zie. De conclusie kan ik nu wel zo’n beetje schrijven, is niet algemeen, maar wat ik , Franck beleef deze dagen en jaren : Een liefdesrelatie kan prachtig zijn! Wat mij betreft moet het wel een gelijkwaardige relatie zijn. Of stel ik dan teveel eisen? Zoals in de tv serie “Goede tijden , slechte tijden”? Dat? Verwacht ik dan teveel? Dat je er bent voor elkaar? Is dat ouderwets? Ik voor haar, maar zij ook voor mij.

Anders nog iets? Het kan, maar voor mij blijkbaar niet. Morgen misschien, ik zal wel zien.

2011

Zielsplan

Al is het soms moeilijk , zwaar vaak en ook momenten van geluk, ik geloof wel dat we onze lessen krijgen die we te leren hebben. Ik kan zelfs geloven in het ongelooflijke: dat ik ( lees mijn ziel ) dit leven uitgekozen heeft.

Of eigenlijk, ik zie het in mijn leven wel als hèt doel: het groeien door de pittige lessen .

Het maatschappelijke doel , wat iedereen “ moet “ hebben, is op een gegeven moment onbelangrijk geworden . Daar zijn we allemaal op gericht : het stellen van een doel , een goal in het leven .

Werk, relatie en geld zijn ergens op jouw lange reis van groter of kleiner belang . Verderop in jouw reis, zijn andere dingen van belang . Misschien breng jij dan vooral licht of bewustzijn door enkel zo goed mogelijk jezelf te zijn.

Gisteren had ik een korte wandeling , met een kort maar waardevol gesprek , waar ik 1 ding uit pik : we waren het met elkaar eens dat er niet iets of iemand is buiten onszelf die alles regelt op aarde . Niet een God in die zin.

Dit wandelingetje , deze ontmoeting was een korte maar toch belangrijke belevenis voor mij. Dàt wil even delen en de leestijd is ook maar kort . 2 minuten?

Eind 2019

Zo voelde het gisteren, toen ik na 2 jaar weer eens naar de film ging met Anneke. 

Al toen ik aankwam op de tramkade, waar je na 6 uur nog steeds gratis kunt parkeren en waar precies nog 1 plek was. Voor mij! 

Wat was het druk! Tering druk, kan ik dat zeggen in 2022? Vast niet. Jongeren zullen wel iets heel anders zeggen: “Ziek druk?” Geen idee! Het zag er wel gezellig uit, vond ik. De cafés lekker druk, de game-tent vol, muziek, drank en licht. 

Verderop op diezelfde tramkade is het “werkwarenhuis” (heet dat zo?) waar het lekker druk was met dansers of in elk geval mensen die zin hebben om te dansen en te ontmoeten. 

Ik liep door naar de Verkadefabriek, waar het ook lekker druk was;

In de gang waar ik vroeger mijn jas en tas in een kluisje stopte, ging dat nog op dezelfde manier. Ik wist nog hoe het werkte! Haha ! 

In de zaal naast de gang stond ook “ lekker “ hard muziek aan en wellicht was daar ook een dansavond of feestje aan de gang . 

In de horeca van de Verkadefabriek, van hetzelfde laken een pak: een heel pak mensen . Ouderwets druk bij de bar om iets te bestellen , de tafeltjes en stoeltjes zowat allemaal bezet met eters . 

Ik stond daar en warempel ….mijn Verkademuntjes van toen ( toen ik nog werknemer was daar ) , bleken nog geldig .

De cappuccino was nog steeds even lekker. 

Het leek wel eind 2019, toen de gewone burger nog nooit gehoord had van Corona virussen , laat staan Covid 19 . 

Mensen kwamen samen , kusten elkaar , omhelsden elkaar en zelfs Anneke wilde 3 kussen in de gang, bij het hallo zeggen. 

Zelfs de vrouw achter de bar was weer leuk , zoals in 2019 ; veel te jong natuurlijk , maar ik had toch even sjans . Voor even voelde ik me weer zoals ik me voorheen meestal voelde daar : op mijn gemak en zonder hartkloppingen. 

De film “ The Worst Person in the World“ sloot mooi aan bij mijn gevoel. Een mooie drama film mèt wat grappige stukken erin. 

Wat wèl weer uitstekend bij deze tijd past en nog erger geworden is : tot en met en zelfs tijdens de film een oplichtend scherm van een dum phone . 

We kunnen er niet meer buiten ! en dat was precies hèt doel van de machthebbers. Goed, dat is een ander hoofdstuk. 

mooie film

Wie ben ik?

Kijk eens in de spiegel

Ben je teleurgesteld?

Ben je boos ?

Dat mag .

Dat mag je ook zijn.

Je bent gewoon mens .

Mens met emoties .

Kijk eens in jouw hartje , mens .

Wat zie je ?

Dikke tranen ?

Boosheid ?

Blijheid ?

Of teleurstelling bedekt met een mantel ? Een mantel van liefde ? Is dat wel liefde ? Is echtheid niet veel grotere liefde ? Liefde naar jezelf , mens.

Bij echtheid hoort ook AAN GAAN . Ga het aan! Waarom ben je teleurgesteld ? Mag dat niet van jezelf ?Is het voldoen aan een idee of verwachting ? Een verwachting dat de ander jou leuk, lief , zacht en een mooi mens zal vinden ? Dat je een nieuw vriendje krijgt ?

Voel je je wel eens onzeker ? Vandaag nog ? Je bent een mens , mens . Een mens onderweg . Een mens met misschien de vraag , wie ben ik en wat komt ik hier doen ? Ècht waar, had jij deze vragen ? Dan heb je bingo ! De enige vragen die er echt toe doen . Wat zeg je , hindernissen op jouw pad ? Lastig hè , die hinderen jouw doel. Je had toch jouw doel gesteld ? Dat doen we toch allemaal , doelen stellen ?Of zijn de hindernissen jouw doel misschien ?Dat kan kan toch niet ? Dat zal toch niet ?

Hoog gevoelig , laag gevoelig , je bent mens . Een mens onderweg , met een heel klein beetje eigen wil. Maar eh ….doelen ? Op het veld staan ze : 2 .

Een piloot …die heb je wèl ; let your soul be your pilot .

En Hey….get real ! Wees mens ! Misschien dat je ooit geen mens meer hoeft te wezen , maar een ander wezen . Nu ben je nog even mens.

Belichting oké ?

Wensen

Weer een nieuw soort belevenis vandaag:

Of ik eens wil schrijven over wat mijn wensen zijn. hmmm……lastig!

Toen werd het beter en concreter voor mij:

“Wat zijn je wensen op korte termijn?” vroeg ze.

Waarom dat beter is, zal ik dat eerst uitleggen? Ja? doen? Doen!

Ik heb ervaren dat niets van mijn verwachtingen uitgekomen is, in dit leven.

Ik was een jaar of 17 en had allerlei verwachtingen natuurlijk . Dat hebben we allemaal. Dat denk ik toch.

Uit een oud album
Eerst een beetje bruin worden . Sweet 17 .

Ik in elk geval wel! Wat is er eigenlijk uitgekomen van die verwachtingen? Bijna niets! Ik heb een fijn huis met een tuin en een opbergschuur en ik heb en hond gekregen.

Bijna alles is dus anders gelopen en dan ontdek je, dat je beter geen verwachtingen kunt hebben in het leven. Zo sta ik er tegenwoordig of eigenlijk al jaren in. Het sluit wel prachtig aan op een stukje dat ik eens schreef over een meisje van 17 , waar ik een gesprekje mee had. Een meisje dat haar hartje volgde, iets met muziek, licht en techniek wilde ipv een beroep waar je goed geld mee kunt verdienen.

Ook een ding waar ik nooit mee bezig was en ben: geld verdienen. Maar dat was niet de vraag van die vrouw deze ochtend. Wat mijn wensen zijn op korte termijn, vroeg ze. Ik zit hier te tikken en denk: een nieuw bureau ! Hoeft niet nieuw, mag gebruikt zijn. Graag zelfs! Dat bedoelde ze vast niet, maar het is wel een wens en te realiseren.

Een belangrijke wens en misschien moeten we het eerst hebben over wat “korte termijn ” eigenlijk is…… zou verandering zijn.

Dat moet ik uitleggen, gok ik zo:

Mijn wens is een mooiere wereld en nee, niet terug naar normaal. “Normaal” was de wereld van ikke ikke ikke, een gebrek aan saamhorigheid , een wereld die zich afspeelt tussen schermen en vaak op afstand. Soms ook een koppel dat naast elkaar zat aan een tafeltje, elk met een schermpje en een kopje koffie voor hun neus.

Dus juf, wat ik wens? verbinding, contact , liefde , contact met min of meer gelijkgestemden , een mooie vriendschap of misschien meer, Closer to the heart . Dichter bij hart en natuur. Ja!

Een wandeling langs het strand; een wens die op korte termijn waarheid kan worden, dunkt mij.

Tafeltje voor 2

Een korte vakantie, maar wat is kort?

Me weer fijn en ontspannen voelen. Dat moet helemaal bovenaan, maar als je niet doorsnee bent, doe je dat ook anders. haha !

Er was eens…”het echte leven”

Er was eens… een website van de Stichting ADD , waar ook een forum was.

Op een gegeven moment had ik daar een blog met de titel ” het echte leven” , maar wat is het echte leven? Het echte aardse leven? Tijdelijk wel. Voor mij is het meer iets van de dingen die ik meemaak of die me opvallen: Frank’s belevenissen 🙂 , die ik leuk of fijn vind te delen met de lezers. Zou ik niet willen delen, maar wel willen schrijven, is het een dagboek. Soms zelfs met een slotje erop.

Gisteren bleek opeens dat de website opgeheven was en daarmee ook het forum. Een typisch gevalletje van een beetje jammer: alle tekst weg , gebruikersgegevens gewist en waar is de backup? O, die is er niet, behalve wat emailadressen of mobiele nummers van gebruikers . Jammer, dom maar niets meer aan te doen. Ook ergens wel fijn, want daarmee is ook alle tekst van een persoon die eerder een therapiegroep nodig heeft, dan forumleden, ook verdwenen.

Waar was ik gebleven in mijn blog daar? Bij mijn (niet) dating ervaringen via daingsites . Hoewel daar vandaag weer een ervaring bijgekomen is, ga ik het hier niet over hebben. In een ander stuk, kun je daar over lezen.

Vandaag de doorsnee van nietdoorsnee ; de foto van de MRI die vorige week gemaakt is van mijn nek.

Het is een mooie foto vind ik, maar de uitslag iets minder , namelijk slijtage van 2 nekwervels. Met dat nieuws liep ik om kwart over twaalf het ziekenhuis weer uit. In elk geval geen nekhernia. Hoera! Of nou ja…..hoera….slijtage gaat nooit beter worden en een hernia kan genezen.

Dit had ik niet verwacht, maar is toch ook echt het echte leven.

51 en op meerde plekken al versleten.

Doorsnee van nietdoorsnee