Een geluk

Sinds een tijdje, loop ik meerdere malen per dag, in de natuur en/of door de wijk ,meestal met Sancho, het puppy van inmiddels 10 maanden.

Dat is sowieso al een geluk te noemen! Anders zou ik misschien wel veel te veel binnen zitten; je gaat immers niet zo snel alleen zonder hond door de wijk lopen. Zo liep ik vorige week ook in de avond door de wijk een beetje te mijmeren. Ik liep te denken aan iets dat ik wel positief kan noemen: Dat ik geboren ben in 1968 en niet in 1998 . Wat ik nog meegemaakt heb in mijn leven! Dat het ook een heel geluk is, dat:

Ik nog meegemaakt heb dat we zwart / wit televisie hadden;

van een losse antenne op ons dak , naar later de luxe van centrale antenne , toen we na de scheiding verhuisden naar de stad. Altijd strak beeld en zoveel zenders.

we eerst alleen nog zwart / wit foto’s hadden en later kleur.

Sinterklaas en zwarte piet aankwamen met de stoomboot en geen raar gedoe met stroopwafelpieten of roetveegpieten. Het was een leuk feest voor jong en oud.

We lekker buiten speelden en als het heel slecht weer was binnen: met Lego, playmobil , blokken, een bordspel, een tekening maken (voor de Sint) of met de racebaan.

we 2 weken op vakantie gingen in de zomer . Met de auto naar het buitenland , met een andere munt , andere taal en andere winkels . In de herfstvakantie en kerstvakantie bleven we gewoon thuis of in elk geval in de buurt . Het was een feest als een vriendje kwam logeren . Nu vinden kinderen en hun ouders het heel normaal om naar Verwende Fertira te gaan of een ander Kanaren weiland . Terug van herfstvakantie, kijken ze al uit naar de wintersport . Wat een geluk , dat wij genoten van onze eigen wintersport : een ijsbaan gemaakt voor de deur met sneeuw en rubberlaarzen . Wat een pret hadden we!

er hagelslag op tafel kwam als er een jarige was, een wit broodje en wat frisdrank. Als het op was , was het op, tot de volgende verjaardag. De jarige mocht kiezen wat er ’s avonds op tafel kwam. Wat een feest was het!

Wat was het leven simpel en wat ben ik blij dat meegemaakt heb in elk geval!

Nog zo kort geleden

Met een bootje door Den Bosch

Een foto genomen tijdens een wandeling , aan het begin van de zomer. Nog zo kort geleden lijkt het en inmiddels is de Sint al terug in Spanje en de kerstman onderweg vanuit Zweden. Heerlijk met zijn elfjes om zich heen en geen akelige discussies. Ik kan er anders wel één verzinnen: Waarom is het een kerstman?! En waarom niet gender neutraal? Ach, mensen zijn knettergek geworden! Was het maar weer 1986; nog zo kort geleden.