Deeldrang

Het was 1 januari 2016. Ik zat gaar en wel op de bank met mijn kopje koffie en oliebol. Ineens kwam het woord “deeldrang” bij me op. Ik pakte mijn ipad en zocht op Google naar het woord. En warempel op pagina 1 vond ik een stukje met als titel “deeldrang”. Dat wat mij bezig hield: Deeldrang- waar komt dat gedrag vandaan? Waarom doet iedereen het? Op Facebook, op Instagram, op Twitter en misschien is er nog meer? Ik heb ook nog wel eens gehoord van snapchat. Is dat ook zoiets? Ik heb geen idee! Aan verschillende mensen heb ik gevraagd waarom ze een account hebben op Facebook en/of op Instagram. Laat ik nu Instagram eens nemen, dan krijg ik antwoorden als: – Ik vind het leuk – Het is zó leuk – Ik doe er inspiratie op – Het is voor mij een dagboekje De laatste pik er uit: Een dagboekje; is het typische van een dagboekje niet dat het enkel voor jezelf is? Dat je er elke dag iets in schrijft voor jezelf, dat zeker niet bedoelt is voor andermans ogen? Eventueel maak je een tekeningetje bij je tekst of plak je er een foto bij. Voor jezelf en voor niemand anders! Kiekjes op Instagram plaatsen als een soort van dagboekje? Wat als er helemaal niemand naar zou kijken? Niemand op zou reageren? Niemand het leuk zou vinden? Het maakt niet uit; je doet het immers voor jezelf , toch? 😉 Nee natuurlijk niet! Je wilt het delen met je lief , vrienden, familie collega’s , kennissen en andere contacten. Ik heb geen antwoord gevonden op de vraag waar die enorme behoefte toch vandaan komt om te delen. Hoe was dat op 1 januari 1986 ? Had de mens toen ook die behoefte om alles te delen? Hoe en wat deelde je dan met de mensen die je (lief) had? Ik wil soms ook graag delen. Ik heb een appel. Wil jij er een stukje van? Dan delen we samen!

Ik wil meer voor mezelf houden. Tijd nemen om te ontkiemen, meer inzichten te krijgen in mezelf en het waarom en hoe van het leven. Deel! Deel je appel! Deel je soep! Deel je brood! Deeldrang? Ga gerust je gang! Deel met mate! Ooh nee….het is Drink met mate! Deel je aandacht! (Of liever geef aandacht; aan jezelf maar ook aan de ander) Deel je liefde! Ik eindig dus, waar ik mee begon? Waar komt toch die deeldrang vandaan? Alsmaar futiliteiten willen delen in een virtuele wereld? Als één van de eersten ben ik gestopt met FaceBook. Ja, ik mis nu wel eens wat! Dat klopt!Die leuke foto’s van de vakantie in Spanje en leuke en “leuke” commentaren erbij moet ik missen. Waren dat niet dezelfde foto’s van de vakantie waar je vroeger voor werd uitgenodigd, bij Bert en Heleen?Die foto’s waarbij je dacht, wat moeten wij / moet ik ermee, maar je riep heel hard “prachtig Bert!” In elk geval had je nog een leuke middag of avond, een borrel of koffie, een verhaal (of misschien wel 2 of 3) en echt contact. Contact waarbij je een gezicht zag, een lach, een uitdrukking, een stem, ogen en lichaamshouding (voor wie daar gevoelig voor is. ) En Bert en Heleen? Zij hadden hun foto’s gedeeld met een vriend / vriendin. Toch deeldrang ?

Het oude normaal als je blieft !;het oude normaal van lang geleden dan .

Ik voel me zo ongelukkig in deze wereld zonder verbinding . Nèt nog in de wachtkamer van de fysiotherapeut: vrouw zit gewoon te bellen , zegt geen gedag , kijkt niet op of knikt niet eens even . Niet eens een klein beetje gevoel van schaamte ? Moet ik maar buiten gaan staan , als ik haar gesprek niet wil horen ? Is dat het idee ? Bellen bij de huisarts , de fysiotherapeut, in de winkel , in een rust en wandelgebied ? Zo ziek !

Of ben ik ziek ? Want dan moet ik naar de dokter ! Zit je te bellen in de wachtkamer, is dat normaal.

Als ik moet bellen doe ik dat gewoon thuis. Da’s wel heel ouderwets zeker ?ik heb ook wel eens meegemaakt dat ik een belletje op mijn mobile smart phone moest aannemen , maar wanneer was dat nou ? Precies ! Dat is wel eens voor gekomen , toen iemand op sterven lag .

Waar kan ik heen ?!Ergens?

Platen kwamen terug , zelfs cassette bandjes; kan gewoon fatsoen en respect weer terugkomen ? Of is daar geen behoefte aan ? Ben ik de zeurpiet ?of juist stuurpiet?

Zie je de platenhoes van Rush ? Hoe zwart ? Zagen zij zwart ?of zagen zij 40 jaar vooruit ?

New World Man

I prefer New man in old World . In veel opzichten zou ik graag terug willen naar 1982 . Inclusief de telefooncellen waar je dan “ helemaal naar toe “ moest als je even moest bellen en je was niet thuis .

De afspraak voor volgende week, lag al eerder op de e-mail mat , dan dat ik weer thuis was. Dat hadden we niet in 1982, dat geef ik toe ! En tòch verbinding , zonder modem , mèt ogen , oren en een mond .

Alleen

Niet te verwarren met: eenzaam

Ik liep vanavond alleen door de straten. Niet echt alleen, maar met mijn hond.

In tegenstelling tot wat tegenwoordig gewoon is, kijk ik niet op en scherm,

maar om me heen , naar Sancho , naar mensen op straat en heb ik

allerlei gedachten die door mijn hoofd schieten.

Nu ook! :

Alleen zijn! Dàt is waar ik de laatste tijd veel mensen over hoor.

Hoor tussen aanhalingstekens, omdat ik niks hoor , want ik zie vrijwel niemand.

Ik bedoel dan dus “less” , nee , ja, minder : lees. Ik lees dat geregeld .

Wat?! Dàt, over alleen zijn:

” Nou ,ik ben graag alleen”

“Ik ben ook alleen hoor ?!”

“Ik ben graag in mijn eigen – bû ûh bubbel ” Mijn pen struikelt over dat woord.

Vanavond ook weer een vrouw die schrijft dat ze het liefst alleen is.

Ik krijg soms het gevoel dat zij zich graag willen vergelijken of zo.

Vergelijken met mij? Alsof ze mij kennen? Maar dan komt hèt of eigenlijk vaak al een dag

voor ze dat zeiden;

ik ken hen dan niet, maar als ik lees over school, wandelen, kinderen, is er vaak ook een man

die een rol speelt. Die kinderen waren er niet zomaar opeens.

Of ik hoor: “ik ga wel geregeld met een vriend(in) iets leuks doen of we praten thuis gewoon wat. ”

Of…. ze , een andere vrouw bedoel ik daar mee, is 5 van de zeven dagen bij haar kinderen en kleinkinderen.

“Och, zo heerlijk om alleen te zijn!”

Ja! Ik bedoel “NEE!” . Je bedoelt: ik vind het wel eens fijn om alleen te zijn.

Gewoon in mijn joggingbroek, met een glas muntthee en een dekentje over me heen, film kijken.

Dus jòh, hou op met je ge-LUL over alleen zijn, want de meeste tijd ben je dat helemaal niet!

Ik klaag niet of zeur niet, hoewel…..natuurlijk klaag ik soms wel eens of huil ik,

maar voel me ook gelukkig: gelukkig omdat ik al heel lang geleden goed geleerd heb

om ALLEEN te zijn.

Armoede 

Toeval bestaat niet ! 

Omdat ik gelukkig 😜 weer eens wakker lag , ging ik denken en nee denken moet je niet doen als je wilt slapen .

Dat weet ik wel , maar soms lukt het toch niet .

Nu is het maandagavond en wie zie en hoor ik op “Jouw Buis” ?

Bart . Bart in Peru . Ik ken Bart niet overigens, maar wat hij zegt over “Samen ” , sluit aan op mijn gedachten. Wil je weten wat die gedachte is, lees dan even verder.

Nou ben ik ook 2 keer in Peru geweest en 2 keer met Peruanen in een gezin mee geleefd . 

En erg meegeleefd met de mensen daar.

Ik ben wonder boven wonder ook 2 keer in Ecuador geweest , waarvan 1 keer , dat ik samen met een  Ecuadoriaanse in een huis geleefd heb . De andere keer was ik daar op reis . Ook prachtig ! 

Waar ik naar toe wil ?

Wat ik in de nacht van zondag op maandag lag te denken : armoede , niet de financiële armoede maar armoede in sociaal opzicht . Dat is wat hier ontbreekt ! : Samen ! Er bestaat geen samen , in dit land . Dat is wat ik in Peru en Ecuador wel zag : mensen zijn er voor elkaar! Ze hebben elkaar ook nodig . (en hier minder)

Weet u nog ? “ Samen tegen Corona ? “ “ Alleen samen krijgen we de overheid eronder “ Nog eens ;  dàt samen met hoofdletter S kennen wij niet . Ik zie het niet tenminste, al jaren niet.

Ik ga niet zeggen dat dàt de grootse armoede is , want ‘ s morgens de deur uit gaan met de vraag of je die dag überhaupt iets te eten zult hebben, water (om je te wassen), een dak boven je hoofd of kortom het ontbreken van de basis , is veel erger . Misschien heb je ooit gehoord van de “pyramide van Maslow “? Bewustzijn zit bovenaan en onderaan in de basis , onderdak en voedsel . Dat moet eerst in orde zijn. 

Een  groot deel van de Ecuadorianen en Peruanen zit in die basis van die piramide : 

 

Eten, drinken , slaap, ademen , gezondheid .

Relaties

Ik maak het iets specifieker: een liefdesrelatie;

We willen het allemaal ! In elk geval de meeste mensen wel. Alleen zijn is niet zo leuk , maar wel leuker dan samen zijn, als de hoofdreden is : ik wil persé niet alleen zijn!

Van de week ging ik eens terugkijken . Ik schoof mijn hoofd even open , zocht in de laatjes en ja… “ relaties “ gevonden ! Ik blader daar doorheen en zie een patroon, in de relaties die ik met vrouwen heb gehad . Die lieve, goeie Zorger , wie trekt die aan, denk jij ? Als je mijn blogs vaker leest, mag je niet mee raden . Als ik terugkijk , kwamen er grofweg 2 soorten vrouwen op mijn pad. Nee, eigenlijk 3 : een zorgSter , maar dat werkt niet bij een man die het zelf kan . Een type dat mij leuk vond , maar dan mistte ik de inhoudelijke aansluiting . Zal ik het zo omschrijven ? Nummer drie is eigenlijk nummer 1 en die kom ik vooral tegen : vrouwen die wat nodig hebben. Ik bedoel dan geen geld of cadeaus ( dat heb ik ook niet trouwens ) , maar een stuk zorg en aandacht . Ik ga dat uitleggen : 11 jaar geleden had ik een burn-out en dat was niet leuk . Het was behoorlijk pittig , kan ik wel zeggen en heeft 2 jaar geduurd . Na een bezoek aan mijn toenmalige huisarts , kwam ik terecht bij een psycholoog, waar ik al eerder was geweest overigens . Wat daar besproken werd, ga ik niet schrijven en dat zou ook niet eens kunnen, maar 1 vraag van haar haal ik uit een andere la en schrijf ik hieronder :

“Wie is er voor jou ? “ Ja, de vraag is het antwoord . Ik zat in een relatie met een lieve vrouw , maar die gaf heel eerlijk aan dat ze dit niet aankon . Echt een lieverd hoor: top verpleegkundige en verzorgende , we hadden het altijd fijn samen, deden leuke dingen, de seks was prima, de knuffels heerlijk en we hadden voldoende gemeen met elkaar. Nu elf jaar en een paar kortere relaties verder, zie ik een patroon: ik ben er voor de ander, maar daar komt de vraag weer : “wie is er voor jou?!” . Als ik wel steun kan gebruiken, kan de ander dat (nu) (net even) niet aan, is zelf zwak, ziek en misselijk en ik ? Ik begrijp het wel, zoek het zelf uit en vervolg mijn pad. Ik realiseer me de laatste tijd pas echt goed, dat ik mezelf nooit afvroeg of ik het wel aankon…? De periodes van haar depressie? Ik begreep het weer en stond klaar waar nodig. Tot ik zelf……kiest u maar: door mijn rug ging, een enkel brak of overspannen raakte.

Later kreeg ik relatie met ….je raadt het al: een zelfde soort type vrouw met zelfs een soort gelijke achtergrond en hoe bizar, ook periodes van depressie. * ik kan uit ervaring zeggen dat dat iets heel anders is, dan een goede dag. Daar zou ik een heel verhaal over kunnen schrijven, maar het gaat hier om relaties en het patroon dat ik zo duidelijk zie. De conclusie kan ik nu wel zo’n beetje schrijven, is niet algemeen, maar wat ik , Franck beleef deze dagen en jaren : Een liefdesrelatie kan prachtig zijn! Wat mij betreft moet het wel een gelijkwaardige relatie zijn. Of stel ik dan teveel eisen? Zoals in de tv serie “Goede tijden , slechte tijden”? Dat? Verwacht ik dan teveel? Dat je er bent voor elkaar? Is dat ouderwets? Ik voor haar, maar zij ook voor mij.

Anders nog iets? Het kan, maar voor mij blijkbaar niet. Morgen misschien, ik zal wel zien.

2011

Eind 2019

Zo voelde het gisteren, toen ik na 2 jaar weer eens naar de film ging met Anneke. 

Al toen ik aankwam op de tramkade, waar je na 6 uur nog steeds gratis kunt parkeren en waar precies nog 1 plek was. Voor mij! 

Wat was het druk! Tering druk, kan ik dat zeggen in 2022? Vast niet. Jongeren zullen wel iets heel anders zeggen: “Ziek druk?” Geen idee! Het zag er wel gezellig uit, vond ik. De cafés lekker druk, de game-tent vol, muziek, drank en licht. 

Verderop op diezelfde tramkade is het “werkwarenhuis” (heet dat zo?) waar het lekker druk was met dansers of in elk geval mensen die zin hebben om te dansen en te ontmoeten. 

Ik liep door naar de Verkadefabriek, waar het ook lekker druk was;

In de gang waar ik vroeger mijn jas en tas in een kluisje stopte, ging dat nog op dezelfde manier. Ik wist nog hoe het werkte! Haha ! 

In de zaal naast de gang stond ook “ lekker “ hard muziek aan en wellicht was daar ook een dansavond of feestje aan de gang . 

In de horeca van de Verkadefabriek, van hetzelfde laken een pak: een heel pak mensen . Ouderwets druk bij de bar om iets te bestellen , de tafeltjes en stoeltjes zowat allemaal bezet met eters . 

Ik stond daar en warempel ….mijn Verkademuntjes van toen ( toen ik nog werknemer was daar ) , bleken nog geldig .

De cappuccino was nog steeds even lekker. 

Het leek wel eind 2019, toen de gewone burger nog nooit gehoord had van Corona virussen , laat staan Covid 19 . 

Mensen kwamen samen , kusten elkaar , omhelsden elkaar en zelfs Anneke wilde 3 kussen in de gang, bij het hallo zeggen. 

Zelfs de vrouw achter de bar was weer leuk , zoals in 2019 ; veel te jong natuurlijk , maar ik had toch even sjans . Voor even voelde ik me weer zoals ik me voorheen meestal voelde daar : op mijn gemak en zonder hartkloppingen. 

De film “ The Worst Person in the World“ sloot mooi aan bij mijn gevoel. Een mooie drama film mèt wat grappige stukken erin. 

Wat wèl weer uitstekend bij deze tijd past en nog erger geworden is : tot en met en zelfs tijdens de film een oplichtend scherm van een dum phone . 

We kunnen er niet meer buiten ! en dat was precies hèt doel van de machthebbers. Goed, dat is een ander hoofdstuk. 

mooie film

Wie ben ik?

Kijk eens in de spiegel

Ben je teleurgesteld?

Ben je boos ?

Dat mag .

Dat mag je ook zijn.

Je bent gewoon mens .

Mens met emoties .

Kijk eens in jouw hartje , mens .

Wat zie je ?

Dikke tranen ?

Boosheid ?

Blijheid ?

Of teleurstelling bedekt met een mantel ? Een mantel van liefde ? Is dat wel liefde ? Is echtheid niet veel grotere liefde ? Liefde naar jezelf , mens.

Bij echtheid hoort ook AAN GAAN . Ga het aan! Waarom ben je teleurgesteld ? Mag dat niet van jezelf ?Is het voldoen aan een idee of verwachting ? Een verwachting dat de ander jou leuk, lief , zacht en een mooi mens zal vinden ? Dat je een nieuw vriendje krijgt ?

Voel je je wel eens onzeker ? Vandaag nog ? Je bent een mens , mens . Een mens onderweg . Een mens met misschien de vraag , wie ben ik en wat komt ik hier doen ? Ècht waar, had jij deze vragen ? Dan heb je bingo ! De enige vragen die er echt toe doen . Wat zeg je , hindernissen op jouw pad ? Lastig hè , die hinderen jouw doel. Je had toch jouw doel gesteld ? Dat doen we toch allemaal , doelen stellen ?Of zijn de hindernissen jouw doel misschien ?Dat kan kan toch niet ? Dat zal toch niet ?

Hoog gevoelig , laag gevoelig , je bent mens . Een mens onderweg , met een heel klein beetje eigen wil. Maar eh ….doelen ? Op het veld staan ze : 2 .

Een piloot …die heb je wèl ; let your soul be your pilot .

En Hey….get real ! Wees mens ! Misschien dat je ooit geen mens meer hoeft te wezen , maar een ander wezen . Nu ben je nog even mens.

Belichting oké ?

Verhuizen

Daar zit je dan ;

In je loungebank, naast je vriend uit het Bossche .

Prachtig ! Alles klaar voor de toekomst:

De slaapkamer op de begane grond , nieuwe oude vriend en hond .

Heerlijk op je begane grond .

Prima voorbereid op de dood , je prikjes gehad en in de tuin een tranengoot .

Weg van het leven waar jij zo van genoot .

Het lijkt wel een gedicht joh !

Bijna ! Bij een gedicht vroeger moest ik vaak lachen maar nu huil ik bijna , door het beeld.

Direct om de hoek is een prachtig pad en achter jouw tuin padden .

Och zalig hé!

Ja zalig , vrijstaand en ver weg .

Ver weg ? 23 minuten !

23 minuten en toch ver weg, ver weg van het leven waar jij zó van houdt , zoals ik je ken.

Always on the run ! ‘s morgens even naar Drenthe gereden , ‘s middags een nieuw jurkje gekocht en lekker geluncht en des avonds met je trouwe maatje naar jouw filmhuis . Nog een borrel samen en het bed in. Dat niet samen .

“ Het dorp heeft een groot sociaal leven “ , hoor ik .

Wacht effe ! Hebben wij het over het zelfde jaar? In ons dorp ligt het sociale leven al 15 maanden plat en ik kan u nu al verklappen : in september gaat alles weer op slot . Jezus Christus van Nazareth , wat ben ik toch een doemdenker ! Uh hu ….of …of gewoon reëel ?

Verhuizen ? Ja, graag ! Wel graag naar een plek met min of meer gelijkgestemden met een trosje “ All stars “ : Samen is niet alleen. Ik bedoel niet de Samen , die Mark steeds bedoelt .

Wat moet je nou?

Ik had een blogje klaar liggen, op de blogplank, maar die gaat over een onderwerp, waar we ziek van worden of al zijn.

Vanwege het Corona virus, blijven we maar binnen. Wat moet je nou? Wat moet je doen, de hele dag binnen? Ga lekker naar buiten joh! Heerlijk rustig en gezond! En als je dan weer binnen bent en moe van alle programma’s op tv die over maar 1 onderwerp gaan, wat doe je dan?

TV uit en wat anders gaan doen. Ik bedoel iets gaan doen. Haak mutsjes! Brei mondkapjes ! plak zegels! Ontdek nieuwe muziek of herontdek oude muziek. Of (ver)maak een plaatje dat zomaar een poster zou kunnen zijn.

Aansluiting

Ik word vanmorgen wakker en het eerste wat ik zie, na mijn lieve hond is een nieuwe email. Een email van een vrouw, die contact zocht via de wandeldate. Inmiddels ben ik helemaal gestopt met dit soort sites, maar dat ter zijde. 

Ik lees de mail en realiseer me weer eens opnieuw ,waarom ik zo weinig aansluiting heb met de meeste mensen. Ik pik er even een paar dingen uit, noem het highlights. Het gaat dan over vakantie naar Spanje, gourmetten met vriendinnen, een zoon die een nieuw bed krijgt, voetbal en het werk dat te druk is. Tja, gezellig toch? Ja, jottum, reuze gezellig! Soms zie je wel eens in je mailprogramma, als een bericht nog niet geheel geladen is “dit bericht heeft geen inhoud”. Dit bericht was wel helemaal binnen en toch geen inhoud. Voor mij dan hè. 2 berichten terug was ik heel even “bang” 😉 dat het contact inhoud zou gaan krijgen.Heel eventjes ging het ècht ergens over, waar ik dan met al mijn aandacht op reageer. Ik bood zelfs aan dat ze best mocht bellen, omdat een pittig persoonlijk onderwerp (waar zij zelf over begon), te lastig is om over heen en weer te schrijven.

Nee dus! Het gaat weer over voetbal, het weer en mooi voetbalweer.

Helemaal prima, zo op straat, in de supermarkt of op de markt. Ik ben een vriendelijke man, sociaal , kan best goed een praatje maken, heb geleerd met allerlei soorten mensen om te gaan, maar in vriendschappen, zoek ik meer. 

Dit over aansluiting, die ik bij de beste mensen simpelweg mis. Weet je wat ik overigens ook heel vaak mis? Zelfs bij mensen die hoog gevoelig zijn of zeggen dat te zijn? Inlevingsvermogen maar dan mèt warmte en emotie. Dat de ander ingaat op wat je zegt of schrijft. Als een vriend verteld dat zijn moeder overleden is, ben ik stil, luister ik , toon ik medeleven. Ik ga er op in. Het “grappige” is : ik ken tegenwoordig mensen die zeggen heel erg empathisch te zijn, maar het blijkt noch uit woorden noch uit daden. Ze geven keurig en beleefd antwoord op vragen, maar de warmte en het gevoel van binnen ontbreekt.

met hart en ziel

“Tot zover! Aan tafel! “