Pas op voor coaches!

On door Frankinleven, psychologie

Ik denk dat ik dit onderwerp nooit echt besproken heb? Of wel?

In elk geval, is het wel iets dat ik al heel lang geleden beleefde en weer beleef/tegenkom de laatste tijd:

Coaches die op de stoel gaan zitten van een therapeut / psycholoog ; lieve mensen pas er mee op! Ik zeg er eerlijk bij : ik heb zelf ook overwogen of ik (life) coach zou worden. Jongens en meisjes, dames en heren , pas er mee op!; het kan je kwaad doen, als coach en als cliënt.

Een coach is een onbeschermd beroep ; iedereen mag zich coach noemen. Ik ben heel blij dat ik niet die weg ingeslagen ben. Moet je nou trouwens de mensen die een traject in gaan waarschuwen of de mensen die coach als werk willen doen? Ik waarschuw niemand! Behalve mijzelf. Ik zou al snel de neiging hebben om:

  • er dieper in te duiken
  • alles mezelf teveel aan te trekken

Ik HEB er nu zelf wel 1 ,zit ik te denken : maar dat is een mantelzorg coach en dat is heel mooi! Heel specifiek gericht op dingen die je tegen kunt komen als mantelzorger. Voor mij dient ze als praatpaal en luisterend oor. Dat is heel fijn! Het geeft even wat lucht en daarna kletsen we nog even over wat andere dingen, uit haar en mijn leven. Niks mis mee! Het kan pas “mis” gaan als iemand op de stoel gaat zitten van therapeut . Dat vind ik. In mijn leven heb ik heel wat keren therapie gevolgd en daar heb ik geen spijt van. In tegendel zelfs: ik kwam daardoor steeds een stapje dichterbij. Dichter bij mezelf ;wie ik ben , wie ik was , waar ik tegenaan liep en loop , het gezin waar ik uit kwam en welke rol en invloed zij hadden en ik op hen.

Een coach kan dat niet! Alleen al de gesprekstechnieken kent de coach niet. De weg naar therapeut is een lange weg, die al begint bij bijvoorbeeld de studie psychologie en daarna psychotherapie. Dat is wat ik meegemaakt heb en gelukkig maar. Een coach kan heel wat fout doen, tenzij her een jobcoach is bijvoorbeeld, waar ik ervaring mee heb.

Misschien gaat dit te ver voor sommige lezers, of is het niet leuk of niet herkenbaar of juist wel. Ik schrijf mijn stukjes ook nooit met in mij n achterhoofd, dat ik schrijf voor die of die. Het valt me gewoon op, nu ik weer (een poosje) op Instagram “rondloop”. Ik moet zeggen: het valt me WEER op . Op de plek waar ik werkte van 2009 tot 2020 , schoten de coaches ook als paddestoeoen uit de grond.

Ik overdrijf natuurlijk met de titel van dit stuk “pas op voor coaches!” , want je kunt er echt wel wat aan hebben. Opeens denk ik terug aan 2 jobcoaches ,die ik eens had ; 2 totaal verschillenden : De ene hielp gericht zoeken naar werk , maar al snel werkte dat niet meer, omdat ik in een burn-out rolde. De andere jobcoach ging samen met mij op zoek naar het “waakvlammetje” in mezelf . Dat vond en vind ik nog steeds heel goed, als het gaat om werk. Hij bedoelde met dat “waakvlammetje “; dat er in elk mens iets zit waar hij of zij warm van wordt of warm voor loopt. Dat je dat waakvlammetje kunt aanwakkeren tot een vuurtje en dat je daar iets mee gaat doen qua werk. Daar sta ik nog steeds achter, als het mogelijk is, hoewel het voor mij persoonlijk niet meer uitmaakt.

Je kunt steun , sturing of training zoeken , maar je moet het zelf doen. Je hoeft dus een coach niet te vragen , hoe je het moet doen. Dat bepaal jij zelf en “foute keuzes” bestaan niet. Ik zag een video voorbij komen, waarin een vrouw praat over de foute keuzes die ze heeft gemaakt in haar leven. HOERA! Applaus, zou ik zeggen! Ik heb ook “foute” keuzes gemaakt in mijn leven. “Foute” tussen aanhalingstekens , omdat ze niet fout waren, maar juist de bedoeling . Daar kwam je voor, om te leren. Allerlei dingen moet je leren en dan bedoel ik niet in een studie persé. Een vader als coach in je leven, dat zou je moeten hebben. Als steun en toeverlaat. Wie heeft dat? Ik had dat niet in elk geval.

Vanavond hoorde ik een bericht, bijna een oproep van een therapeut, die dit stuk goed ondersteunt. Een vrouw die in feite zegt: Pas op voor coaches! Een goed opgeleide therapeute die onderstreept waar ik over schrijf: mensen die bij en coach geweest zijn, die vervolgens in therapie moeten om daar weer op de rails te komen.

Enfin, als steun in de rug is een coach prima ! Iemand die je steunt en aanmoedigt of gewoon luistert. Dat is al heel wat waard!

Start!

On door FrankinlevenEen reactie plaatsen

Start, maar eh….ik heb geen zin! Geen zin? Vooral pijn! Pijn in bil en been. Is’t Chias? Nee, Ischias; de ischias zenuw zit bekneld. Dat kan x oorzaken hebben, maar geen x.com. Langdurig stress is een ooraak, zegt het boekje en nog x andere oorzaken, maar dat is bij mij de oorzaak, waardoor ik letterlijk en figuurlijk even niet vooruit kan. Ik hou het vandaag ook maar kort . Ik dacht: ik laat even wat van me horen en ga jou als lezer het beste wensen voor alweer een nieuw jaar. Tenminste, zoals WIJ afgesproken hebben , met elkaar: 1 januari , het begin van 2026. Je mag het ook op 21 maart vieren of 1 april. Hoe dan ook, ik wens iedereen het allerbeste voor het komende jaar.

Met veel liefde en hoop!

Omgangskunde

On door Frankinleven

Ik liep over straat met mijn hond Sancho en daar opeens kwam daar een oude belevenis naar boven, naast hoe ik de nacht ervaar:

Heerlijk…! Daar geniet ik van: bijna alle huizen donker , in een enkel huis brandt nog licht en bijna niemand op straat, behalve mensen die uit geweest zijn. Gesproken over uit gaan – wat voor meisje of jongen was jij toen je 17 was ? Voor mij was dat het begin van : uitgaan , verkering , tongzoenen en net geen seks , maar wel bijna. Wat heb ik in die tijd ontiegelijk veel geleerd , terwijl mijn moeder verdriet had , omdat ik van school gestuurd was en naar het KMBO moest. Ik zou nu (2025) nog willen zeggen: MOCHT?! Het was een gunst! Een gunst dat je nog meer leert over het leven. Niet de stelling van Pietje Gras , maar over L E V E N : zelfstandig worden , leren koken , leren omgaan met je eigen handicaps en kwaliteiten en die van een ander! Een school waar we OMGANGSKUNDE als vak kregen. Ja, lach maar , maar ik zou willen dat gasten die nu 17 jaar zijn, dat ook zouden leren . Niet alleen met hun vuist op de borst slaan en zeggen “ respect bro “ , maar echt leren wat respect is . Respect voor mens, dier en plant .

Er zaten allerlei mensen op die school, van LTS tot en met Atheneum als achtergrond. Iedereen had zo het een en ander meegemaakt en wat we gemeen hadden: We wilden ontdekken wat we nou echt leuk vonden en waar onze kwaliteiten lagen. Ontdekken door doen, tijdens 2 dagen school en 3 dagen stage. Behalve testen waar je interesse ligt, leerden we met elkaar omgaan, kregen we koken als vak, sport en spel , hoe je een brief moest schrijven , een gesprek voeren en “op kamp” , een huisje delen met elkaar voor 4 dagen en zorgen dat dat zo goed mogelijk verliep. In ons huisje een jongen die slechtziend was; hoe ga je daar mee om? Werd hij weer slachtoffer of probeerden wij er SAMEN het beste van te maken?*Ik bedoel hier samen met hoofdletter S ; echt samen , met respect voor elkaar. Kijk en hoor nu eens om je heen, gesproken over respect en dan nog jonger dan 17 jaar. Ik zeg maar zo, ik zeg maar niks. Soms word ik blij van jongens en meisjes van een jaar of 17 , die met leuke dingen bezig zijn, respectvol met elkaar en met een ander omgaan. Toch opvallend? Dat ik daar blij van word? Het is iets bijzonders geworden. Dat vind ik dan. Wat zou dat mooi zijn, als jongeren , wel en niet hier geboren , bijvoorbeeld 2 schooljaren omgangskunde zouden krijgen.

Hier zit ik dan , links op de foto , in het midden Ton en rechts Maarten. Een tijd dat je in de kantine gewoon mocht roken. Op de foto zie je zelfs zo’n metalen asbak staan nog. Aan de andere kant van de kantine , een tafeltennistafel. Er werd wat af ge – Ping Pongd . Nu hoor je vooral nog [PING] ; het geluid van een nieuw Tik Tokje of Whathefuckje .

Soms denk ik: ik stop ermee en dan komt opeens dit bovendrijven: Frank’s belevenis van 40 jaar terug. Dan ga ik tóch weer schrijven, als het even kan. Meestal heb ik ook maar even. Dus zo nu en dan nog een blog. *Zo VEEL ideeën en zó weinig eigen tijd. *Juni 2026 stopt mijn eigen website (foto’s) ook en daarmee ook mijn eigen emailadres. (voor privé contacten) Ben al blij als ik nog eens een digitaal plaatje kan maken en/ of een stukje tekst. Komma.

Geen fan!

On door FrankinmuziekEen reactie plaatsen

Niet als ventilator , maar fan van ….

Ik ben geen fan! Een fan vond ik altijd meer voor meisjes van 13 , die fan waren van de Nederlandse band “Doe Maar” ! Dat waren fans: gillende meisjes. Ik niet! Ik ging wel naar Doe Maar, had er wel een plaat van , maar was geen fan! Nee! Later ging ik nog eens naar en concert van hen, ,maar alleen omdat het gratis was. Wie weet dat nog? Het KRO eindexamen concert in Sporthal “Maaspoort” in Den Bosch. Daar ben ik 2 keer geweest: Bij Doe Maar en Toto. Toto hoefde je niet voor te schamen; dat was geweldig! Doe Maar was ook leuk en als ik me goed herinner, het laatste optreden. (?) Dat zeiden ze toen.

De laatste tijd, kom ik tot een ontdekking : ik ben zeker wel een fan ( bewonderaar) . Toch wél! Een van de bands die steeds met me meelopen , is “RUSH” Of het is natuurlijk andersom hè; ik loop met hen mee. Hun muziek loopt met mij mee, sinds 1983 . Ik weet nog dat ik het hoorde, bij een vriend van mijn oudere broer, die op dezelfde etage woonde : de LP “Moving Pictures ” of een kopie daarvan op een casettebandje. Dat weet ik niet meer zeker. Dat was voor mij het begin en er is nog geen einde aan gekomen.

Zelfs in de periode dat ik in een burn – Out zat ( dat begon medio 2021) en ik alleen maar klassieke muziek kon verdragen, luisterde ik soms nog even naar Rush. Als een teruggrijpen naar het bekende misschien wel? Afgelopen dinsdag, 7 oktober van dit jaar was, hoorde en las ik het nieuws, dat deze band, toch nog een keer op tour gaat. Toen voelde ik weer , ja ik ben wél ècht fan. Eerder ook, maar ik noemde het niet zo. Nog dit jaar kocht ik een hoodie. Dat doe je niet als je geen fan bent , toch?

Een man uit de wijk riep deze zomer nog , tegen mij toen ik een Rush – tshirt aan had, dat hij precies hetzelfde shirt heeft. Grappig hè? “Ook de muziek ? “, vroeg hij. – Ja, ook de muziek, zei ik. Zo kregen we voor het eerst een beetje contact.

Leuk toch? Er kan maar een reden zijn, waardoor je contact maakt. Voorheen liep deze man altijd langs, zo te zien afgesloten van de wereld en soms met een grote koptelefoon op. Ik zei altijd hallo of hoi en hij vaak niets. Nu dus wel. Een mooie bijkomstigheid. Ik zou het trouwens wel apart vinden, als je een shirt , trui of pet draagt van een groep die je niet goed vindt. Tenzij het “Weenergroep” is ; dan moet je dat aan, als je bladeren staat weg te blazen op straat. Tenminste…..dat zou ik niet vrijwillig aantrekken. Dat is even een grapje tussendoor.

Terug naar het nieuws over Rush van deze week: Op sociale media was er veel opwinding over het de aankondiging dat ze nog een tour gaan doen en eerlijk gezegd bij mij ook wel. Toen op 7 januari 2020 de drummer overleed, was er veel verdriet en ook het gevoel van, nu is het gestopt en gaan de 2 overbleven mannen andere dingen doen. Dat was ook zo, vertellen de 2 mannen in een interview . In 5 jaar hebben ze allerlei andere dingen gedaan, naast de periode van rouw. Geddy Lee en Alex Lifeson , de 2 overgebleven bandleden en vrienden , kwamen nog geregeld bij elkaar en op een gegeven moment kregen ze weer zin om Rush nummers te gaan spelen samen. “We missed it” , zeggen ze en dat geloof ik. Toen kwam het besluit: we gaan weer spelen met een nieuwe drummer en inmiddels is de keuze gemaakt. Ze waren dol enthousiast over een vrouw die ik niet ken, maar die gezien wordt als een van de besten ter wereld: Anika Nilles. (1983 , Germany)

Wat zou ik graag naar Canada gaan! Dat wil ik al jaren, voor de prachtige natuur , maar zou het nu combineren met een concert. Voorlopig is het nog een droom. Vroeger bestond er nog “heb je een wens, vraag het de vara” , maar dit zal ik zelf moeten proberen te regelen. Daarbij heb je niet alles zelf in hand.

Laat me weten in de comments, wat je ervan denkt.

(Mantel)zorger

On door Frankinhsp, sociaal leven, werk2 reacties

“¡Dank je wel! Ik vind het heel lief! : Jouw wens aan mij . ” , schreef ik na een lieve reactie op mijn schrijfsel – een reactie op een blog over burn – out en long covid , van een vrouw die ik niet ken. Een klein stukje van haar reactie , pik ik er even uit : “Ik wens je veel rustmomenten en steun toe, juist nu mantelzorg zoveel van je vraagt. Denk goed aan jezelf en geef jezelf vooral wat je nodig hebt.” Dàt vind ik dus ook echt heel lief ! Dat heb je soms ècht even nodig , als mantelzorger. Dat vind ik . Daar moet ik het wel van hebben, dit soort “ kleine “ dingen . Ze zijn grootst ! Eerlijk gezegd en niet om mezelf op de borst te kloppen ; ik doe dat ook geregeld , even wat liefs zeggen . Dat helpt echt en geeft steun, als het uit je hart komt .Ik zeg het niet als ik het niet meen.

Mantelzorg is ook behoorlijk pittig en dat realiseren mensen zich niet altijd even goed. Ze vragen vaak: “Hoeveel uur doe je dat dan?” Ik ben er dagelijks druk mee; is het niet praktisch, is het wel in mijn hoofd. Een *HSP doet alles dubbel zo intensief en alles werkt veel dieper door. Je denkt ook veel dieper na over alles. Zo is het bij mij tenminste en dat is een van de kenmerken van een hoog sensitief persoon. Privé en vroeger in mijn werk als begeleider van mensen , van heel jong tot oud . Ik kom steeds tot dezelfde conclusie, dat bij mij kwaliteit boven kwantiteit staat. Ik probeer de dingen zo goed mogelijk te doen. Dat zie en zag ik bij de meesten andersom. Sorry hoor! Zo ervaar ik dat en zo zie ik dat. Daar kan men ook niet altijd wat aan doen, omdat het systeem waar we in Nederland in zitten, zo in elkaar zit . Genoeg hierover . In een ander blog schreef ik hier al over. Gelukkig hoef ik niet meer mee te doen in het rad ; ik zit niet meer in een systeem van een instelling.

Zoals een oude vrind gisteren nog schreef : “Je bent zogenaamd Koos Werkeloos, maar ondertussen ben je onbezoldigd woonbegeleider krijg ik de indruk.” Dat is de juiste indruk! Kon ik mijn zorg ( en ) nou nog delen met een zus of lieve vriendin , maar een zus of vriendin heb ik niet en dus sta ik er alleen voor . Ik heb hier een tekening in een lijstje met een tekst erin “ it is what it is “ en dat is het . Groter gezien en daar geloof ik ook in; je krijgt wat je aankunt. Ik verdien heel veel maar krijg het niet. Krijg het wel hoor! Niet in geld! dat niet. Wel in waardering en liefde ; van moeder en hond. Die geven mij allebei heel erg veel! De natuur….geeft me ook veel ! Een glimlach van een kind, biedt me ook veel. Het lijkt niks , maar ik kan genieten van kleine dingen en dan is het toch weer heel veel. Ik dacht en schreef zo’n beetje in een vorig blog, dat ik zou stoppen met schrijven. Je ziet het! haha! steeds weer een idee, dat ik wil uitwerken. Weer iets dat ik wil opschrijven. Gewoon voor mezelf en misschien nog voor 1,2 of 3 mensen.

(Mantel) zorger, ik ben het of ik er nou mee gestopt was of niet.

Het lijkt nu alleen kommer en kwel, maar mooi is het ook! Mooi als je voor iemand iets kunt betekenen. Dat hoeft niet persé zorg te zijn, dat kan ook een dienst zijn en het hoeft ook niet persé allemaal gratis. Daar zat trouwens wel een puntje bij mij vroeger. Ik denk er nu weer aan terug: ik hielp mensen ook nogal eens een keer met hun computer en heel vaak voor een appel en een ei of koffie en een paasei. Niemand vraagt “wil jij een appel en een ei?” Wel of je koffie lust. Wil je daar een paaseitje bij? Dat is eens letterlijk voorgekomen trouwens. Dan denk je misschien: zeker bij hele arme mensen, die niks konden betalen? Nee, bij mensen die in een penthouse woonden met een waarde van een miljoen euro destijds. Toen is er ergens wel wat gebroken met al mijn Zorgen voor Jan en alleman! En alles voor niks doen! In de zin van gratis dus. Soms is het heel fijn en nuttig als daar ook in leert . De keer daarop dat deze mensen mijn hulp inriepen, heb ik gewoon mijn uurprijs genoemd in een mail. Ik was geen prof computerhulp , maar mijn prijs per uur was ook maar laag. Wat zag ik nou? Wat leerde ik nou? Je (ik) zorgt zelf ook voor een indruk bij de ander, dat je graag helpt en dat je dat leuk vindt. “Je vindt. het toch leuk?! ” KLOPT! Dat wil niet zeggen dat je alles maar gratis moet doen.

Terug naar het zorgen / begeleiden of het nou met of zonder mantel is ; ik vind het fijn om te kunnen doen, los van een instelling. Belangrijk is wel, dat je het niet te ver laat komen. Ik heb beter geleerd om mijn grens aan te geven. Wie moet er anders voor de mantelzorger zorgen? Tegenwoordig en ja….je mag best lachen daar om , bestaan er ook mantelzorgcoahes. Ik moest er niet om lachen, toen ik daar over hoorde trouwens. Ik heb er zelf ook een. Nou ja….hebben…ik heb haar niet hè! Ik kan er af en toe eens even 50 minuten mee kletsen. Je zou kunnen denken, dan bel je toch even een vriend of vriendin om je verhaal te vertellen? Iemand die luistert ? Misschien kan dat ook wel. Ik heb zo iemand niet en bovendien herkent de mantelzorg – coach veel van wat ik vertel. Ik mag er wel bij zeggen, dat ik een goede klik met haar heb. Ik eindig dit stuk wèl met het met het uitspreken van hoop dat het niet te lang meer duurt. Dat klinkt harder dan het is. Mijn moeder waar ik nu weer (in 2005 ook) mantelzorger voor ben , is inmiddels 91, licht dementerend en wil zelf heel graag naar de hemel. Dat wens ik haar ook toe ; meer voor haar, dan voor mezelf. Ook voor mezelf natuurlijk, want iets meer rust , tijd en ruimte zou wel fijn zijn. Een week (of 2) Spanje , Italië of Cornwall England…..niet gek. Een fotoreis Botswana 2026 zit er niet in. Tijdreizen daarentegen wel . Dat doe ik soms in dromen.

*HSP , Hoog Sensitief Persoon . Op andere plaatsen in “Frank’s belevenissen “, kun je teruglezen wat Hoog Sensitiviteit nou eigenlijk is. Ik vind het toch van belang, omdat het toch tè vaak gezien wordt als diagnose of wat ik pas nog naar me toe gesmeten kreeg: dat het zou komen door een traumatische jeugd of iets dergelijks. Ik ben geen specialist , maar ben wel sinds 2014 veel bezig met studeren op dit onderwerp. Een artikel dat ik er over schreef, wilde HSP magazine graag hebben voor publicatie : https://nietdoorsnee.home.blog/2020/10/19/hooggevoelig-autisme-de-verwarring/

Short Message Service

On door Frankinsociaal leven, Sociale mediaEen reactie plaatsen

Short message; dat is het vaak met veel mensen helaas.

Ik schreef al eens eerder over vrienden en dat ik die niet meer heb. Contacten noem ik het of kennissen. Gisteren had ik een belevenis of eigenlijk al veel langer , maar nu viel het me echt op. Met een kennis – oude vriend uit de buurt, sms ik nog geregeld , omdat hij persé geen alternatief wil downloaden en ik al 11 jaar niet niet “app”. Ik heb wel verschillende apps op de smartphone, maar niet die ene van Meta die heel Nederland gebruikt. Enfin, kortom, dat doet er niet eens toe. Het gaat over de Message en dat die zo Short zijn en vaak zonder inhoud. Heel weinig van hoe gaat het met je? Hoe gaat het ècht, bedoel ik dan . Gaat het wel met de pijn? Of trek je het nog, de zorg voor je moeder of en dat lijkt wel helemaal onmogelijk in 2025: zullen we eens praten met een kopje koffie erbij? Ik voelde me gisteren best wel slecht (lichamelijk)en daarover stuurde ik dan maar even een kort tekstberichtje. De hele dag komt er geen reactie op en dat kan en mag. Soms heb je het gewoon te druk of je bent lekker een dagje op pad. Bij mij is dat al tijden zo en daar kan niemand iets aan doen. Elke dag druk . Nou ga ik je meenemen in wat er dan gebeurt: 10 uur ’s avonds, ik lig moe op de bank, te kijken naar een aflevering die ik gemist had van “Podium Klassiek” . Dan hoor ik opeens een geluid van sms en 3 minuten later ga ik kijken en lezen. Bijna letterlijk staat r iets als: de koffie die ik zocht hadden ze niet, voor 13 euro boodschappen gedaan bij AH. Daarna nog een berichtje over een salade voor op een cracker die niet te eten was. De dag ervoor: over een bladblazer die hij had gekocht en de prijs erbij. Als ik teruglees, is er in een week geen één bericht bij, dat ook maar een beetje persoonlijk is. Misschien zoals sms ooit bedoeld was? Met een andere oude “vriend” , nu dus kennis, een beetje hetzelfde. Met een verschil, dat hij wel de Telegram app heeft en er soms nog een plaatje meegezonden wordt. 9 van de 10 berichtjes gaan bij hem over wat hij doet; leuke activiteiten , uitjes , vakanties en prinsjesdag. Het gaat nergens over! Voor mij dan en daar loop ik bijna altijd tegenaan in mijn leven als volwassene. Ik heb niet meer gereageerd op de short messages en dat ben ik vandaag ook niet van plan. Wat moet ik ermee? Wat heb ik aan mensen, die nooit een gesprek willen? Dat vond ik vroeger zo vreselijk in bepaalde banen, waar het niet anders was, dan waar de D.E. deze week in de reclame was en dat de groenteboer om de hoek zulke lekkere verse salades verkocht. We kennen het allemaal wel : de praatjes bij de koffie – automaat. Dat vind ik dan nog logisch ; dat waren collega’s en geen vrienden .

Waar is de LM gebleven ? de Long Message ? Ik kreeg pas nog terug “Bellen ; oh ja, dat kan ook nog! ” Dàt wat we vroeger deden, als iemand te ver weg woonde, om even op de koffie te gaan. Ik zie het nu pas! Op het plaatje staat een soort van dinosaurus die achterom kijkt ; naar een tijd dat je gewoon gesprekken had. Laat weten in de comments, wat jij ervan vindt! Of klik op het hartje!

Derde dinsdag in september

On door Frankinpolitiek

Waar zijn de prinsjes dan ? Het is toch prinsjes – dag ? De kleine prins ?

Het gros van het volk weet niet , naar wie ze staan te zwaaien ; die criminelen in die gouden koets , die mensen die schijt hebben aan het volk en ons beroven . Die mensen die jaarlijks miljoenen in hun zak steken , die gewoon met hun eigen vliegtuig naar Griekenland vliegen ,als het normale volk binnen moet blijven . Ik ken verdomme iemand die daar op 16 september 2025 gaat kijken , zwaaien en plezier gaat maken .Laat ik duidelijk zijn: iedereen mag van mij met volle teugen genieten, zwaaien , plezier hebben , lekker drinken en eten. De beste man heeft ook geen idee wie de Oranjes zijn, zoals waarschijnlijk de meeste mensen hun Koninklijke familie niet kennen. In plaats van zwaaien met de hand , zouden er pistolen moeten zwaaien . Dat is maar fantasie natuurlijk; een waxinelichtje vinden ze al gevaarlijk genoeg , laat staan een fakkel . Get it?

Dit is hem dan, de ene helft, die vandaag zwaait naar het volk in Den Haag en naar de schapende burger voor de Tele Visie : ooit een prinsje . Niet de Kleine prins hoor! Dat is een prachtig boekje , dat ik eens las.

Nee, deze meneer is een heel ander verhaal! Dat mag je zelf verder uitzoeken, als je wilt, maar kan het je niet echt aanraden. Zonder veel onderzoek te doen, zou je kunnen weten dat hij lacht en zijn middelvinger opsteekt op prinsjesdag. Jij mag weer meer belasting gaan betalen, de staatskas vullen , er gaat weer meer geld naar oorlogen, meer geld naar opvang van asielzoekers en gelukzoekers en de Oranjes lachen. Zij lachen het volk uit! Met een excuusbrief, waarin ze echt heel vel spijt betuigen,[ahum!] maken ze het weer goed en het volk staat weer te glunderen en te zwaaien, langs de route waar Willem en Max langs komen met hun koets. Da’s toch de max?! Eerlijk gezegd, had ik er tot gisterenavond niet eens aan gedacht, dat het vandaag prinsjesdag is. De dag waarop je te horen krijgt dat alles nog minder gaat worden en wij allemaal een steentje bij moeten dragen. Dat is juste hoe het is: Wij, het volk! Zij niet! Integendeel, zij gaan zeer binnenkort bepalen waar wij onze digitale euro aan uit mogen geven. (Onthoud dat maar even. )Als Nederland straks echt onleefbaar is geworden, mag jij raden wie er dan weer vlucht naar betere plaatsen op de wereld. Dat zal ik niet zijn, kan ik je al verklappen. Ik kan dat simpelweg niet betalen. Laat ik het houden bij een Kleine prinsdag, bidden voor een groot wonder en genieten van een klein maar heelijk hapje. De ogen niet gericht op het tele visie scherm, maar op mijn eigen prinsje – Sancho, mijn grootste schat , die altijd eerlijk is en vol van onvoorwaardelijke liefde. Dat kun je maar van weinig mensen zeggen.

Waar je ook bent, alleen of samen, op je werk of thuis , maak er een mooie dag van! Geniet van de kleine dingen en grote mensen om je heen. De wind is gaan liggen en de zon is op. Voor jou! Die draait nog altijd gratis voor jou en mij en geeft licht en kracht.

Dat is ook weer begonnen: de F.C

On door FrankinGeen categorie

Football Club. Dat is toch de betekenis? Of niet? Waarom geen V.C? Voetbal Club. Of schreven wij ooit Foetbal ? Ik heb geen idee.

Net tijdens de avondronde met Sancho , hoorde ik het weer: het geluid van joelende en juichende mensen. Als de wind deze kant op staat, hoor ik dat als ik buiten loop.

Wie kan mij nou eens uitleggen, wat daar aan is, voetbal ? Ik heb het nooit leuk gevonden! Op de lagere school, kregen we eens een keer kaartjes en toen zijn we gegaan met de klas. Dat vond ik vast leuk, omdat het ’s avonds was. Ik weet het niet meer. Plaatjes sparen in 1974 en 1978 was leuk. Dat wel. Zelf voetballen op het veldje bij ons tegenover was ook wel leuk, al was ik niet erg goed. Wat ik wel leuk vond, om te kijken , was volleybal . Op zaterdag gingen we dan naar VVC, Vughtse Volleybal Vereniging . De sfeer was altijd goed , de club speelde (toen!) eredivisie , het was vaak spannend en nooit gedoe of ruzie.

Nog meer controle; de banken

On door Frankincontrole, politiek

Voor wie het (nog) niet weet, ik ben zoon, maar ook mantelzorger.

Ik help mijn moeder – en vroeger mijn vader en óók met geld halen . Dàt mag! Maar wel op “normale” tijden. Dat zijn tijden waarop zij, met haar leeftijd, voorheen geld ging halen. Dus niet om 9 uur in de avond! Wie zegt dat? De bank!

Het was woensdagavond en ik bracht mijn moeder naar huis. Ze wilde nog geld halen en omdat we nu toch zó dichtbij de Geldmaat waren, stelde ik voor om dat meteen even te doen. Oké, dat vond ze wel goed. Het was avond en lekker rustig, geen mensen om je heen, die eventueel meekijken. Lekker toch? Denk je dan en dat bleek ook zo te zien. Hup , ik doe dat nog even snel , voordat ik weer terug rijd naar huis. Het lukte niet! Huh?! Er stond op het scherm dat ik met die pas van die bank geen geld kon halen in deze terminal. Deze terminal?! Nog eens proberen , een lager bedrag dan ? Dezelfde boodschap verscheen op het scherm. Vreemd! De vorige keren had ik met haar samen wel gewoon geld gehaald. Zelfde bankpas , zelfde terminal / Geldmaat en niets aan de hand. Helaas ! Naar huis dan maar en de volgende dag zou ik de ASN bank gaan bellen. Nu komt het! Dat hoefde niet meer! Ik werd op mijn 06 gebeld en het was een medewerker van ASN, die wat aarzelend het gesprek begon, dat ik wel snap. Hoe kwam hij aan mijn 06 – nummer, maar nog veel belangrijker: waarom belde hij mij? Dat was geen toeval! Eerst stotterde meneer nog wat over waar hij over belde en eigenlijk had hij de cliënt zelf – mijn moeder moeten bellen….. en hij begon met de vraag of zij nog wel telefonisch te bereiken was, op het bij hen bekende vaste nummer? Ja, dat is ze, maar ze is slecht horend , hoort de telefoon vaak niet en kan de ander vaak niet verstaan aan de telefoon. Dat zei ik ook tegen de ASN meneer.

Nu ik meneer ASN (zijn naam vergeten te vragen ) (stom) toch aan de lijn had, vertelde ik over het voorval van de avond ervoor. Dat we dus geen geld konden halen enzo.

Aarzelend en wat stotterend: “Nou…..dat zou wel met ASN te maken kunnen hebben” , zei meneer. – Aha! Punt! Daar belde hij eigenlijk voor . Dit was het punt waarop ik een beetje boos begon te worden. “Zou wel te maken kunnen hebben…? Daar heeft ASN mee te maken!” Zij bepalen wanneer je wel en wanneer je geen geld mag halen. “Dit gaat over controle , meneer!” , zei ik aan de telefoon. Mijn moeder en ik spraken al uit op die avond , dat de BANK wel het “control center” zou zijn hier. Zo noem ik het maar, zoals op de foto die ik maakte op de kermis . “Europe flyer” , ergens wel grappig. Misschien heb jij het ook al in de gaten: banken (elke bank) gaat zich steeds vaker bemoeien met ons en met mijn en jouw geld. Niet alleen met jouw geld, maar ook met jouw gedrag. Zo ongeveer tegen negen uur geld gaan halen ? Dat mag niet van de (ASN) bank! Zo “zorgzaam ” zijn ze . Ik verzin dit niet hè! Dat is wat die meneer aan de telefoon zei: ze blokkeerden geldopname vanwege het tijdstip en de respectable leeftijd van mijn moeder. “Er zijn tegenwoordig zoveel nepagenten, die bankpassen en pincode komen ophalen bij oudere mensen.” Op dit punt werd ik al wat bozer. Zijn ze van de pot gerukt!? Zij gaan bepalen wanneer iemand geld wil halen?! Daar heeft de bank niets mee te maken! Al wil moeder om 3 uur ’s nachts geld gaan halen, omdat ze dan toevallig klaarwakker is. Dit gaat puur om CONTROLE ! De bank controleert jou! Of zeg ik nu iets heel nieuws!? Zij bemoeien zich met wie jij bent en wat je doet. Zo moest ik dat niet zien, probeerde meneer nog eens. Dat snap ik dat ze niet willen dat je ziet hoe het is. Dat kan zelfs zover gaan, dat jouw bankrekening geblokkeerd wordt. Gewone nette mensen, heb ik het dan over. Het is schandalig! Natuurlijk is het ronduit klote dat vooral ouderen opgelicht en beroofd worden, door bijvoorbeeld nep – agenten. Dat snap ik! Je mag mensen zo goed mogelijk waarschuwen en inlichten op radio en tv, maar niet bepalen wanneer zij geld halen! Ik kon een klacht indienen, zei de ASN meneer nog. Dat zal ik zeker doen, zodra ik daar tijd voor heb, maar ik weet dat men daar niks mee doet. De klacht kunnen indienen is maar een formaliteit . Zij moeten de klant de mogelijkheid bieden. Ze doen er verder niets mee. Ik hoop dat jij als lezer er iets mee doet. Al stuur je het maar door naar 1 contact. Dank je wel!

Dogmom

On door Frankinhond, kinderen, werkEen reactie plaatsen

Dat las ik in een profieltekst : “dogmom” en ik denk: was dat maar waar!

Was je maar als een moeder voor jouw hond, maar nee….

hondje opvoeden is mislukt en nu neem ik een kindje erbij . Een goeie stap!

Oh, wat doet mijn hart pijn! ik wens deze vrouw alle geluk toe , maar bid tot god:laat dat kindje alstublieft niet komen. Tegen beter weten in, want in mijn wereld bestaat er geen god. Tenminste geen god die het wel regelt van bovenaf . Geen god, die op de schouder klopt en zegt : hee joh, een kindje nemen is een slecht idee voor jullie . doe maar niet. Ik heb wel te doen met te doen met de hond in het gezin.

Mijn hart huilt ; als ik zie en hoor , dat probleem en oplossing buiten hen zelf gezocht wordt. Het lieve hondje is erg onzeker en bang en blaft daarom tegen elk mens en elke hond. Aan heel zijn houding zie je de onzekerheid. Ik wel in elk geval. Zoals we een druk kind Ritalin gaan geven , geven zij de reu nog eens opnieuw een chemische castratie. “Ten einde raad zijn we!” Dàt klinkt bekend zeg! uit de tijd dat ik nog met moeilijk opvoedbare ouders werkte . He, wat dom! : Moeilijk opvoedbare kinderen moet daar staan. Sorry. Wat vindt u ervan dokter van der Zwam? – Laat ik Concerta voorschrijven, dat lekker lang werkt. En eh …dierenarts R. EU, wat zegt u? Laten we er nog een chemische castratie tegenaan gooien; misschien dat de hond nu wel wat rustiger gaat worden. – Voordat het werkt kan even duren hoor .

Ik denk dan: laat het baasje maar liever castreren en geef baasje en vrouwtje 2 opties: fors in begeleiding samen of mannetje castreren , hondje naar een pleeggezin en het vrouwtje een emmertje citalopram. Da’s natuurlijk niet waar hè. Dat is maar verzonnen. Verzonnen door mij.

Was het maar verzonnen! Mensen hebben geen tijd ; niet voor een hond, noch voor een kindje , maar beginnen er toch aan. Hoe dan? Met een schema. We hebben een mama, papa, oma, opa , andere opa en 2 dagen opvang voor hond en kindje. Zaterdag en Zondag zijn we gezellig met z’n viertjes en de vakanties ook natuurlijk.

Ik wil geen gedoe of ruzie en wil nog duidelijk erbij vermelden, dat niet alle mensen met kind en hond hetzelfde zijn.

Ik schrok er wel van! toen ik al in 1992 zag hoe mensen hun baby vanaf 6 weken naar het kinderdagverblijf brachten. In 2022 is daar het hondendagverblijf bijgekomen, maar ik denk dat het al veel eerder bestond. Ik word blij als ik eens hoor of lees van een vrouw die thuis is met de kinderen (en hond). Er bewust voor kiezen om met minder geld te leven, doordat alleen de man buitenshuis werkt. Niet elk jaar op vakantie , zelf kleding maken of Vintage kleding (tweedehands) , een moestuin , zuinig en bewust leven en toch gelukkig zijn. Is dat zo slecht?! Mag dat niet?

De dog, mom , dad and baby waar ik aan denk in dit schrijfsel, zijn er. Het strakke schema hangt in de gang en voor ieder een digitaal schema op de ei foon. Zo kan er niks mis gaan! Echt niks!