Franck stapt over naar T-mobile

Op 1 juli 2022 zou mijn abonnement ingaan, maar 30 juni , kwam ‘s avonds de monteur om half negen. (20:30) Oké, een dag eerder, is geen probleem. De providers regelen dat wel onderling, dacht ik.

30 juni , 00:00 uur : geen internet meer van kpn en ook niet nog niet van T-mobile. Een dag zonder internet, telefoon en tv, blijkt dan best lastig. Ook je radio gaat via het internet tegenwoordig , dus dat werkte ook niet.

Enfin, de monteur kwam blazend en puffend binnen , al met een blik van ik heb er weinig zin in! Zo begon het al. Mijn lieve en enthousiaste cockerspaniël is nieuwsgierig en dat vond meneer al vervelend.  Dat kan. Toen ging hij het modem – beugeltje bevestigen. Ik was al benieuwd naar hoe deze man met een accuboor een gat in een betonnen muur zou gaan boren. En nee natuurlijk, dat lukt niet. Accu – boor numero 2 . Wat had hij verwacht? Dat dat wel zou lukken? Die boor van Lidl zou dat wel kunnen? Geïrriteerd en buiten adem , liep meneer even naar de auto. Hè hè, de klopboor en jawel, toen lukte het. Logisch lijkt mij! Ik had gezegd dat het om telefoon en internet ging en geen tv. Wat doet hij? Sluit de tv modem van KPN aan op het nieuwe modem van T-mobile. Vervolgens was hij het kaartje kwijt waar de code op staat voor WIFI en om in te loggen op het modem. Gelukkig gevonden op de vloer. pfffffieuw ! Nog een geluk dat de hond het nog niet te pakken had. De smartphone heb ik toen met zijn aanwijzing verbonden met WIFI, maar niks van een check door de monteur: of het ook echt werkte en met welke snelheid. Ten minste 1 computer zou worden aangesloten. Dat mocht ik zelf uitzoeken. De telefoon werkte niet, ontdekte ik toen meneer al de deur uit was. Voordat hij ging, stelde hij nog wel een vraag of ik nog vragen had. Gezien het verloop en de vriendelijkheid, wilde ik maar 1 vraag stellen, hoe ik de standaard naam van het modem kon wijzigen. Dat moest ik maar opzoeken op de website, was het antwoord. Okè, super bedankt! Ahum!

Kortom: slechte service, klant – onvriendelijk en niet uitgevoerd wat beloofd was. 

(in dat leuke filmpje , ter ondersteuning van de tekst “wat kunt u verwachten?”

Je springt eruit, maar heb je er goed aan gedaan? Internet werkt, telefoon werkt, nummerweergave werkt niet meer, onbeperkt bellen Nederland? Naar vaste nummers, geen mobiel. (Ik heb met een vriend voor 13,47 euro zitten bellen)

Overstappen? Ik heb nog nooit zonder problemen een overstap gemaakt, wat betreft internet aansluiting dan.

Geld

Geld ? Is dat een belevenis ? Franck ?

Ja, dat is zeker een belevenis ! Niet speciaal wat ik vandaag beleef , of wat ik gisteren beleefd heb , maar een thema in het mijn leven is het .

Geld willen we allemaal ! Het liefst veel , toch ?

Kijk er maar goed naar, nu het nog kan . Es otra cosa oftewel: dat is wat anders.

Ik geef al heel mijn leven niks om geld eigenlijk. In mijn puberjaren al niet ; als vrienden gingen werken voor hun busreis naar Benidorm, ging ik met 2 vrienden fietsen . Eerst naar de camping in Bennekom en een dag later naar Utrecht . Was ik minder gelukkig dan mijn vrienden in Benidorm? Zeg jij het maar ! Ik weet het niet ! Ik weet wel dat we daar enorm gelachen hebben . Ook ruzie gehad èn dat heb je in Spanje nooit ! Toch ? Oh jawel , toch wel. In Spanje had ik eens ruzie .

Geld . Ja, dat is het onderwerp . Wie ook nooit geld had , maar steeds kreeg wat ze nodig had , was mijn moeder . Ben ik daar slechter van geworden ? Nee, wel beter . Dat denk ik toch . Ik heb ervaren dat Sinterklaas vieren , voor mij ging om gezelligheid en creativiteit : de mooiste surprises en gedichten met een cadeautje van soms maar 5 gulden. Voor de jonge lezer , die dit blog leest , dat was te vergelijken met….ongeveer 5 euro nu . “ Daar kun je toch niks voor kopen ? “ hoor je wel zeggen . “Echt wel ! “ , zeg ik dan . Als je je best deed en God de rest , kon je leuke kleinigheidjes kopen . Wat wil ik nou precies zeggen ? Oh ja, dat ik niks om geld geef . Wat betreft cadeautjes ; ik geef makkelijker , dan dat ik krijg en iets kleins of tweedehands kan ook.

Geld ;

het speelde weer een rol toen ik op kamers ging wonen,met mijn 19 jaren jong . Dan zie je wat alles kost en ik zag ook dat ik heel goed zuinig kon zijn. Elke week uit gaan , zat er ook niet in . Vaak zei ik tegen vrienden “ sorry jongens, maar ik blijf thuis , want ik heb nu geen geld om uit te gaan.” Heb ik wel geld, geef ik het wel makkelijk uit .

Geld : het maakt niet gelukkig , maar ook weer wel .Dàt klinkt heel tegenstrijdig met het stukje hierboven hè? Reizen vond en vind ik wel fijn en leuk en daar heb je wel geld voor nodig . Op mijn eerste reis buiten Europa , in Ecuador ontdekte ik weer opnieuw iets , waar je wel wat geld voor nodig hebt : een spiegelreflexcamera. Die kwam er , maar pas op mijn veertigste verjaardag . Een cadeau voor mezelf . Tjonge wat was ik er blij mee !

Ik kom tot een eindconclusie en die anders is dan bij aanvang : het is fijn als je genoeg geld hebt om te kunnen doen wat je graag wilt of wat jou echt wat brengt , zoals een reis of mooie camera . Een tv van 127 cm ? Die hoef ik dan niet , zoals ook allerlei andere spullen, omdat iedereen ze heeft . Of vaak uit gaan eten , waar veel mensen veel geld aan besteden . Leuk om met iemand te gaan eten , maar dan moet het wel bijzonder zijn. Anders kook ik liever zelf ; meestal lekkerder , goedkoper en relaxter . “ Dat zeg je omdat je het niet kùnt betalen ! “ zou zomaar iemand kunnen zeggen . Nee! Ook toen best wel goed betaald werd , door een goede werkgever , ging ik weinig in een restaurant eten èn zeker niet daar waar de appelmoes met kers standaard op tafel stond . ( of is dat nog zo ?) Ik mag helaas geen reclame maken . Ghe ghe !

Hoe kwam er nou bij om hier eens over te schrijven? Omdat ik ergens las “ omarm geld als een vriend “ , maar als ik daar aan denk , denk ik : geld geef ik makkelijk weg , maar een echte vriend niet .

Ik houd het hierbij : geld maakt het wat makkelijker . Had ik ècht heel veel geld , een paar miljoen , zou ik een stukje vrijheid kunnen kopen ; ergens in het midden van het land , met buren op 50 meter afstand .

Burn-out of burn-in ?

Vroeger , heel lang geleden , toen Nederland nog de gulden had ,moest ik stage lopen voor mijn opleiding . Wie niet hè?

Ik dacht dat het wel lekker ging .

In een gesprek met de stage begeleidster , vroeg zij :“ waarom ben je eigenlijk deze opleiding gaan doen ? “

– ik dacht dat ze bedoelde: “ waarom ben je eigenlijk deze opleiding gaan doen ? “ Ze bedoelde iets anders : ze vond mij niet goed functioneren, maar dat vond ze moeilijk om te zeggen, hoorde ik achteraf. Soms kom je mensen tegen in je leven , die niet precies zeggen wat ze bedoelen. Hoe had ik moeten weten wat zij precies bedoelde ? Ik kreeg toen een stage begeleider, die tegen me zei dat het team vond dat ik niet goed functioneerde en waarom. Het was pijnlijk, maar wel duidelijk.

Soms doe je dingen in je leven die :

Je niet zo goed kunt ?

Waar je niet geschikt voor blijkt te zijn?

Waar je van droomt en in feite ook maar een droom is en ja hé….de meeste dromen zijn bedrog ?Het kan ook een illusie worden die je jezelf en de ander voorhoudt. Ik kan tegen mezelf en de wereld zeggen:”ik ben fotograaf!” op de vraag “wat doe jij?” Ik fotografeer, maar verdien ik daar mijn geld mee? Nee. Als ik wel eens een muurtje metsel, maakt mij dat nog geen metselaar. Na jouw naam, is dat op een feestje de meest belangrijke vraag: Wie ben jij?! Hè, nu zeg ik het toch fout: “Wat doe je?”Dat bedoelde ik. Lastig is dat, omdat ik wat je doet niet belangrijk vind. Enfin, als je zegt dat je al 15 jaar met mensen werkt, welke inhoud heeft dat precies? Ben je psycholoog, begeleider of maak je graag contact en ben je daar goed in ? Mensen hangen er (op de eerste plaats zij zelf!!!) heel veel aan op welke functie ze hebben in het leven. Soms hebben die mensen ook geen achternaam of een hele bijzondere en heten dan bijvoorbeeld Martin van Carglass. Daar zijn ze dan ook van of ze zijn van een of andere stichting .

Meestal heb je in je leven geen stage begeleider. Je moet het zelf doen! Soms ga je jaren met iets door, of jij het nou leuk vindt of niet, wel goed kunt of niet. Dan heb je kans op burn in. Het raakt er gewoon ingebrand.

Ik las laatst eens, waar ik nog verder over na ging denken; Dat een burn-out aangeeft dat je dingen anders moet aanpakken in je leven ? Of helemaal moet loslaten ?Dat zou best eens kunnen.

Soms moet je een heleboel verbranden om uit je brand te komen.

The great reset

We praten er vaak over, sommigen wat minder vaak en een enkeling heeft er nog geen idee van.

Die great reset , het nieuwe normaal , new world order , wanneer begint die dan ? Dat vragen mensen soms. Het is al begonnen:

Je ziet al deelscooters , deelauto’s en wat ik net zag, 2 kassa’s verdwenen bij de winkel die op de kleintjes let. Er is nog maar 1 kassa waar je met cash geld kunt betalen . Ik besprak het al lang voor de eerste Chinese covid 19 patiënten was . Daar moet wel even een “ ahummetje “ bij , omdat we moeten spreken over positief getest persoon. Een PGP . Haha! Wellicht ook patiënt hoor , dat kan.

Terug naar de winkel en het betalen . Ja ja , het papieren geld gaat afgeschaft worden. Nu is er nog 1 kassa waar ik kon betalen met een briefje van 50 euro , maar we gaan naar :

0 kassa’s en 0 contact met een caissière . De medewerker gaat controleur worden . Bij uitzondering mogen zij vast nog iemand helpen . Zo’n debil als ik bijvoorbeeld , die graag contact heeft met een vrouw of man aan de kassa. Waar was ik ? Oh ja, Ze Greet Rieset , die al aan de gang is . Stapje voor stapje moeten we wennen aan ……ra pa pa ….jawel ….het nieuwe normaal ! U heeft straks ook geen eigen auto ( niet te betalen ! ) maar , maar een elektrische deel – auto. Franck is wel een complot gekkie , alu hoedje of wappie , maar dat wist u al .

U moet van het gas af , want dat is straks ook niet meer te betalen .

Push the button ? Dat is al gedaan.

Ik wens u een smakelijk eten , met spekjes of wat dan ook. Binnenkort is het sowieso “ wat dan ook” , dan zijn er geen spekjes meer . Als u begrijpt wat ik bedoel . 😉 Iets met boeren die moeten verdwijnen . O jee, mijn wappie – hoofd weer. Even resetten !

Nieuw objectief

Ik zie het breder ?

Nee, gisteren kwam een nieuw objectief binnen, met de pakketdienst :

Pentax ,12-24 mm groothoeklens .

Die ben ik vandaag even gaan proberen .

“Here are the results “ , zeiden ze dan bij het songfestival. Is dat nog zo ?

In elk geval of anyway , hier een paar foto’s , die ik wil laten zien :

Zielsplan

Al is het soms moeilijk , zwaar vaak en ook momenten van geluk, ik geloof wel dat we onze lessen krijgen die we te leren hebben. Ik kan zelfs geloven in het ongelooflijke: dat ik ( lees mijn ziel ) dit leven uitgekozen heeft.

Of eigenlijk, ik zie het in mijn leven wel als hèt doel: het groeien door de pittige lessen .

Het maatschappelijke doel , wat iedereen “ moet “ hebben, is op een gegeven moment onbelangrijk geworden . Daar zijn we allemaal op gericht : het stellen van een doel , een goal in het leven .

Werk, relatie en geld zijn ergens op jouw lange reis van groter of kleiner belang . Verderop in jouw reis, zijn andere dingen van belang . Misschien breng jij dan vooral licht of bewustzijn door enkel zo goed mogelijk jezelf te zijn.

Gisteren had ik een korte wandeling , met een kort maar waardevol gesprek , waar ik 1 ding uit pik : we waren het met elkaar eens dat er niet iets of iemand is buiten onszelf die alles regelt op aarde . Niet een God in die zin.

Dit wandelingetje , deze ontmoeting was een korte maar toch belangrijke belevenis voor mij. Dàt wil even delen en de leestijd is ook maar kort . 2 minuten?

Eind 2019

Zo voelde het gisteren, toen ik na 2 jaar weer eens naar de film ging met Anneke. 

Al toen ik aankwam op de tramkade, waar je na 6 uur nog steeds gratis kunt parkeren en waar precies nog 1 plek was. Voor mij! 

Wat was het druk! Tering druk, kan ik dat zeggen in 2022? Vast niet. Jongeren zullen wel iets heel anders zeggen: “Ziek druk?” Geen idee! Het zag er wel gezellig uit, vond ik. De cafés lekker druk, de game-tent vol, muziek, drank en licht. 

Verderop op diezelfde tramkade is het “werkwarenhuis” (heet dat zo?) waar het lekker druk was met dansers of in elk geval mensen die zin hebben om te dansen en te ontmoeten. 

Ik liep door naar de Verkadefabriek, waar het ook lekker druk was;

In de gang waar ik vroeger mijn jas en tas in een kluisje stopte, ging dat nog op dezelfde manier. Ik wist nog hoe het werkte! Haha ! 

In de zaal naast de gang stond ook “ lekker “ hard muziek aan en wellicht was daar ook een dansavond of feestje aan de gang . 

In de horeca van de Verkadefabriek, van hetzelfde laken een pak: een heel pak mensen . Ouderwets druk bij de bar om iets te bestellen , de tafeltjes en stoeltjes zowat allemaal bezet met eters . 

Ik stond daar en warempel ….mijn Verkademuntjes van toen ( toen ik nog werknemer was daar ) , bleken nog geldig .

De cappuccino was nog steeds even lekker. 

Het leek wel eind 2019, toen de gewone burger nog nooit gehoord had van Corona virussen , laat staan Covid 19 . 

Mensen kwamen samen , kusten elkaar , omhelsden elkaar en zelfs Anneke wilde 3 kussen in de gang, bij het hallo zeggen. 

Zelfs de vrouw achter de bar was weer leuk , zoals in 2019 ; veel te jong natuurlijk , maar ik had toch even sjans . Voor even voelde ik me weer zoals ik me voorheen meestal voelde daar : op mijn gemak en zonder hartkloppingen. 

De film “ The Worst Person in the World“ sloot mooi aan bij mijn gevoel. Een mooie drama film mèt wat grappige stukken erin. 

Wat wèl weer uitstekend bij deze tijd past en nog erger geworden is : tot en met en zelfs tijdens de film een oplichtend scherm van een dum phone . 

We kunnen er niet meer buiten ! en dat was precies hèt doel van de machthebbers. Goed, dat is een ander hoofdstuk. 

mooie film

Wie goed doet, goed ontmoet

Dat geloof ik wel , maar het is niet persé zo dat je het goede terugkrijgt van dezelfde persoon. Helder ! voor de duidelijkheid en zuiverheid : dat hoeft ook niet . Je moet niks terug verwachten . Je geeft omdat je wilt geven .

Ik sprak iemand aan de telefoon en dat was leuk maar ook een beetje sneu :

Ze had geen geld , de smartphone deed het helemaal niet goed , die viel steeds uit en ze moest er nog een jaar mee doen.

Wat gebeurde er ? Ik leef mee , denk mee , vind het zielig en flap er zo uit “ ik heb nog een telefoon , die je mag hebben! “

Was het een vriendin geweest of leuke date , zou ik de iPhone wel gaan brengen . Dat werd me te gek en met de huidige prijzen voor benzine te duur . En dus !? Vooruit , ik stuur het apparaatje op . Laat ik het maar verzekerd opsturen dacht ik nog ; als het dan zoek raakt….krijg ik 50 euro terug of zo . Anyway , ik tevreden naar huis en blij dat de ontvanger de dag erna er wel blij mee zou zijn!

Een dag later …..

Mevrouw was naar de caravan van haar ouders gegaan. Dus ? Je gaat naar de camping , terwijl je weet dat Iemand speciaal voor jou , om jou uit de brand te helpen , een telefoon aangetekend toestuurt ? Boe hoe hoe 😢 ….ik heb geen geld , altijd zit ik in de shit , kan pas volgend jaar een nieuwe telefoon krijgen . Boe hoe hoe 😢

Of nou ja….krijgen ….je betaalt het af per maand en je betaalt ( veel ) teveel. Nou goed, dat ter zijde .

In mijn naïviteit denk ik nog : ze zal zelf wel voorstellen of op z’n minst de vraag stellen hoe we het zullen regelen met de gemaakte verzendkosten. Dat bleek inderdaad heel naïef . Ik had het op voorhand moeten vragen of duidelijk zeggen : “ ik stuur de telefoon op, als jij de verzendkosten voor jouw rekening neemt.” Ik zelf zou het niet in mijn hoofd halen ….! Een cadeau aannemen en niet voorstellen om de verzendkosten te vergoeden !

2 weken later …..

Goh, nog niks gehoord of nog geen sms met iets als “ hij doet het “ of iets dergelijks. Ik dacht : ik ga zelf vandaag eens vragen of ze de iPhone al in gebruik heeft . Over de andere telefoon zat ze immers te klagen , dat die niet goed is. Ik denk dan – ook weer dom van mij natuurlijk , dan ga je direct aan de slag met de iPhone .Wat denk je ? Ik zal het maar zeggen : niks mee gedaan nog . Zo slecht is haar “ oude “ telefoon dus . Ahum !

Vroeger op tv hoorde ik dan “ wat heeft mevrouw cactus hiervan geleerd ? “ Dat mag ik me ook gaan afvragen .

Dan wel geen mevrouw natuurlijk .

Een geluk

Sinds een tijdje, loop ik meerdere malen per dag, in de natuur en/of door de wijk ,meestal met Sancho, het puppy van inmiddels 10 maanden.

Dat is sowieso al een geluk te noemen! Anders zou ik misschien wel veel te veel binnen zitten; je gaat immers niet zo snel alleen zonder hond door de wijk lopen. Zo liep ik vorige week ook in de avond door de wijk een beetje te mijmeren. Ik liep te denken aan iets dat ik wel positief kan noemen: Dat ik geboren ben in 1968 en niet in 1998 . Wat ik nog meegemaakt heb in mijn leven! Dat het ook een heel geluk is, dat:

Ik nog meegemaakt heb dat we zwart / wit televisie hadden;

van een losse antenne op ons dak , naar later de luxe van centrale antenne , toen we na de scheiding verhuisden naar de stad. Altijd strak beeld en zoveel zenders.

we eerst alleen nog zwart / wit foto’s hadden en later kleur.

Sinterklaas en zwarte piet aankwamen met de stoomboot en geen raar gedoe met stroopwafelpieten of roetveegpieten. Het was een leuk feest voor jong en oud.

We lekker buiten speelden en als het heel slecht weer was binnen: met Lego, playmobil , blokken, een bordspel, een tekening maken (voor de Sint) of met de racebaan.

we 2 weken op vakantie gingen in de zomer . Met de auto naar het buitenland , met een andere munt , andere taal en andere winkels . In de herfstvakantie en kerstvakantie bleven we gewoon thuis of in elk geval in de buurt . Het was een feest als een vriendje kwam logeren . Nu vinden kinderen en hun ouders het heel normaal om naar Verwende Fertira te gaan of een ander Kanaren weiland . Terug van herfstvakantie, kijken ze al uit naar de wintersport . Wat een geluk , dat wij genoten van onze eigen wintersport : een ijsbaan gemaakt voor de deur met sneeuw en rubberlaarzen . Wat een pret hadden we!

er hagelslag op tafel kwam als er een jarige was, een wit broodje en wat frisdrank. Als het op was , was het op, tot de volgende verjaardag. De jarige mocht kiezen wat er ’s avonds op tafel kwam. Wat een feest was het!

Wat was het leven simpel en wat ben ik blij dat meegemaakt heb in elk geval!

Dark future

Ik kreeg een tip van een vriend. Hij wees me op een programmaatje dat je kunt gebruiken om plaatjes mee te maken. Ik zal het eens installeren, dacht ik. Toen bleken er ook voorbeelden in te zitten en dit is de eerste die ik tegenkom en precies zoals ik me voel vandaag: Dark future : een figuur met een mondmasker op tussen de gebouwen en techniek in. Lang haar, wit / grijs gezicht en weinig vrolijkheid. Een donkere toekomst ….hmmm…..zo zie ik het helaas ook vaak voor me.

“Ach joh, deze situatie is maar tijdelijk”, zei een vriend laatst. Hij doelde daar toen mee op situatie van genomen Corona maatregelen, die begonnen in maart 2020 Stel je voor….of ik moet zeggen: ik stel me voor, dat alles weer was zoals in januari 2020, was het dan een gevoel geweest van Bright future ? Wel nee! Afgekeurd voor regulier werk, een maatschappij waarin maar weinig mensen echt naar elkaar omkijken, een nieuwe relatie zit er niet in, omdat de meeste vrouwen nou eenmaal kijken naar wat doe je en niet naar wie ben je. Geweldig trouwens, tussen twee haakjes: ik hoorde een vrouw dàt zeggen in een gesprek:” Het erom gaat wie je bent. Niet om wat je doet!” Geweldig, dacht ik maar haar situatie is heel anders : ze is vrouw, aantrekkelijk, heeft een man, kind en is nog jong. Dan kun je nogal makkelijk zeggen, dat je geen zin meer had in je werk als jurist omdat ook de gehele rechtsstaat niet meer deugt.

Dat zag ik trouwens best wel vaak om me heen, toen ik nog leuk werk had: vrouwen die allemaal begonnen als coach of een opleiding om coach te worden in het een of ander. Ik ging laatst wandelen en aan het eind van de wandeling , kwam ik een hele club tegen. Deze vrouwen deden de veel te dure cursus “Lifestyle coach” en mijn allereerste serieuze vriendin zag ik laatst weer en je mag 1 keer raden hoe het met haar ging en wat ze doet: een leuke variant: running coach. Voor de intake en vervolggesprekken hebben ze ook altijd 1 kamer leuk ingericht, met nieuw behang, nieuwe verf en nieuwe meubels uit Zweden. Niet dat ze vel werk hebben, maar dat doet er niet toe ; een man brengt het geld binnen en zij kan melden wat ze tegenwoordig doet. Ooit had ik een date, die tegen mij zei : ” jij bent fotograaf. punt! Je niet zo bescheiden opstellen!” Ik zie dat toch anders : ik verdien er niks mee, fotografie is een hobby. Punt! Dan kan ik ook de straat op gaan en zeggen dat ik tegenwoordig schrijver ben. Dat kan! dat doen mensen. Ik zag het om me heen, een hele bult coaches en meestal zonder werk.

Ik ben ik en ik wil gewoon eerlijk blijven en zeggen wat ik doe , maar het niet mooier maken dan het is. Ik ben geregeld verdrietig, maar hela….hola….het zou me nog verdrietiger maken, als ik jokkend de straat op ging.

“Dark future” is een reëel beeld, lijkt mij, maar zit er dan niet ergens nog hoop? Of is het hoopje Hoop haast op? “Ik voel altijd de aanwezigheid van God” , hoor ik wel eens. Als ik al mijn God zou voelen, zegt hij steeds hetzelfde en dat klinkt als : zoek het zelf uit . Dat moeten we allemaal. Ik zag gisteren een vrouw op tv die haar man vermoord had en na 8 jaar weer vrij was. Of nou ja….vrij ….

Er was geen God geweest die haar tegenhield , geen Jezus die haar kwam redden. Deze vrouw zag geen uitweg en schoot haar man dood. Dat is de realiteit ! Je krijgt je eigen lespakket hier en zie maar dat je voor elke les minstens een voldoende haalt .

Wat doe je in de tussentijd? Er bestaat volgens mij wel een tussentijd maar een wel tussenuur. In het tussenuur, ga je huiswerk maken in de kantine. Tenminste, wij moesten dat en mochten niet de stad in, dat we wel deden. Hopen dat je bij terugkomst niet betrapt werd. Nu mag ik de stad in en wil ik het niet meer.

Er bestaat trouwens wel tussentijd, voor wie er in gelooft: de tijd tussen 2 levens in, maar voor nu is het nog even dark future.