“Op onze leeftijd”, kent u die uitdrukking?
Ik las het vandaag , toen het over de elektrische fiets ging.
Op onze leeftijd? Welke leeftijd? Als je nog geen 60 bent?
Ja, als je nog geen 60 bent en al helemaal geen 75?
Ik schrik er zelfs een beetje van, “op onze leeftijd” en denk meteen aan mijn eigen moeder:
Nog maar 2 jaar geleden , wilde ze naar mij fietsen, met haar 90 jaar en oude sportfiets zonder hulpmotor. Ze deed het niet, omdat ik het haar heel erg sterk had afgeraden. Het volgende moment, zat ze op haar knieën onkruid tussen de tegels vandaan te halen of lag ze op de grond te spelen met mijn hond.
Help mij eens, want ik snap het niet! :
Is 58….?
– een leeftijd waarop je niet meer zelf kunt trappen?Ik bedoel de leeftijd eh. Ik wil niemand beledigen en ik bedoel dus , als je nog goed ter been bent of net als ik redelijk ter been.
– een leeftijd dat je niet meer op een kleine natuur camping staat, samen de tent uit zweet, struikelt over de wijnfles van de avond ervoor , vloekt maar ook stikt van de lach, maar in een keurig B&B zit met alle comfort?
– Een leeftijd waarop het leven avontuurloos is geworden? Dat je met een petit fourtje et un petit café, zo’n heel klein kopje net – geen echte espresso , op je vintage bank zit? Dat? Weet je waar ik aan moet denken? Of liever gezegd aan wie? Aan mijn allerliefste oom, een vrije jongen , tot hij instemde met een keurig leventje, in een keurige flat, zonder eigen auto. Een leven van wel zweten ,maar vooral door de hoepels waar je doorheen moet springen. Niet het zweten uit de tent, want….daar heb je de leeftijd niet meer voor. Wie bepaalt dat?! Ik denk opeens terug aan de vader van een vriend van vroeger . Niet de leukste man, maar wat wel leuk was, dat hij soms dingen deed die niet persé bij zijn leeftijd hoorde. Zo ging hij bijvoorbeeld in z’n eentje op reis naar Spitsbergen, terwijl hij de 60 al gepasseerd was . Dan sliep hij zeker in een hotel? Nee, zeker niet! In een tentje ; hij ging immers op expeditie. Hij had de leeftijd voor een caravan, net als zijn vrouw die dat wèl heerlijk vond. De vouwwagen stond onder het afdak in de tuin; daar hadden ze immers de leeftijd niet meer voor. Lees : zij. Hij vond het niets , die kunststof sleurhut, maar deed het voor haar, 1 keer per jaar.
Hoe zou dat voor mij zijn, op mijn leeftijd? Zou . Niet is. Zelfs ik , met mijn slechte rug, zou….het liefst , die tent uit zweten , struikelen over die lege wijnfles van de vorige avond en samen stikken van de lach.
Nou ja….het liefst….in een Engelse cottage kun je ook stikken van de lach samen, is de kans kleiner dat je struikelt over de scheerlijn en stap je zo het bed uit, als je ’s nachts even moet plassen .
Wat ik eigenlijk wil zeggen: hou op met een activiteit koppelen aan een leeftijd! Toch? Waarom doen we dat bijna allemaal wel? Ik zag laatst een volwassen stel huppelen. Dat is toch leuk! Ik zou toch bij een vriend moeten kunnen aanbellen om te vragen op hij komt stoepranden? Nee, dat doe je niet op onze leeftijd.
Weet je? Opeens denk ik terug aan een oude vriendin, die ook altijd iets had van doe maar normaal. Normaal wat bij onze leeftijd past. Later kreeg ik een vriendin die dat juist leuk vond, dat ik soms noem het….kinderlijk(?) deed.
Wat betreft een fiets; ik heb er 2, zonder motortje en dat lukt nog prima, al ben ik niet altijd (goed) ter been.
