Persona non grata , is een ongewenst persoon.
Ik spreek geen latijn , maar doe maar iets :
“Persona grata”? – een aardige persoon , zoals men mij in elk bedrijf zag ?
Een man die meedenkt , actief is en betrokken . Dat is heel fijn! Dat ben ik ook, als het mij aan het hart gaat of als ik er hart voor heb. Hoe kom ik nu , op een regenachtige zondag op dit onderwerp ? Omdat ik zojuist een reactie las van een van die bedrijven , waar ik me voor ingezet heb met hart en ziel . Een reactie op een tekst op sociale media was het . Ik heb daar ook even een kort zinnetje onder geschreven . Met weinig moeite weet de eigenaresse dat ik het ben . Dat mag ook , niks mis mee. Ik heb niks raars of onaardigs eronder geschreven.
Het deed me wel even denken aan een patroon dat ik steeds tegenkom , in elk bedrijf ( zorginstelling is ook een bedrijf ) , waar ik ( vrijwillig ) voor werkte . Ook privé …en nu moet ik dekking gaan zoeken: toch veel meer bij mensen van boven de rivieren ; die gemiddeld genomen directer en eerlijker zijn. Ik hoef geen dekking te zoeken, dat is maar een grapje. Ik ben wie ik ben en dat is goed. Bijna! Ik heb, omdat ik dat zelf wilde altijd hard aan mezelf gewerkt. Wat overend blijft is: IK, mijn ziel , in dit tijdelijke lichaam. De een zal dat fijn vinden om mee om te gaan, de ander niet.
– Dan terug naar een werksituatie . Dat je meedenkt is heel fijn ! Dat je actief bent , goed communiceert en ook humor hebt, is ook fijn. Dan komt het : je mag meedenken , dingen aandragen , maar net als in de politiek, moet je niet verwachten dat jouw idee ook meegenomen wordt.
De ideeën van de baas lagen al klaar , dat ondersteunen is welkom, kritische vragen mogen wel , maar toch liever niet . Tussen twee haakjes, dat je niet kritisch mag zijn, zegt niemand , integendeel dat is juist fijn. Zegt men hè. Gemak dient de mens , komt er bij me boven . “Doe maar niet zo moeilijk”, heb ik ook letterlijk in werk als privé meerdere malen gehoord.
Verandering is lastig , maar de eer aan een ander geven is nog lastiger . Met name dat , heb ik toch wel eens mogen beleven . Je (ik) bent lastig met je lastige vragen, maar wat we ervan mee kunnen pikken, pikken we mee. Wat zou dat mooi zijn, zit ik te denken : als je zó open bent en je kunt een idee van de ander overnemen , omdat het beter is . Dat je dan ook eerlijk iets zou zeggen van “hee, daar zit wat in!….” Zo werk het niet meestal . Hoe werkt het dan wel ? Zoals het in het groot werkt : we geven als organisatie, de mensen het idee dat zij mogen meepraten en meebeslissen, maar in wezen is dat niet zo . In het bedrijf Nederland werkt dat precies hetzelfde : schijn democratie. Dat is al heel lang zo, maar laat ik het houden bij mijn eigen belevenissen hè. Kritische mensen ….lastig , liever niet , maar we noemen het “ een frisse wind “ . Met een andere wind , bonjouren ze je de deur ook weer uit .Men verzint wel een reden, waarom jij eruit moest.
Nu trek ik het breder , op een formaat van 16:9 ? Breder dan een bedrijf – in relaties . Dat kunnen vriendschappelijke relaties zijn, collega’s , maar ik denk geen liefdesrelatie. Als een vrouw niet kan tegen mijn kritische kant, zal de relatie niet lang stand houden . Kritisch is niet negatief , kan het wel zijn. Je kunt negatief kritisch zijn. Dat is niet zo fijn natuurlijk. Dan word je van de aangename persoon, een persoon die niet gewenst is. Gelukkig nog altijd gewenst door de mensen die het dichtst bij je staan , de mensen die van je houden, zoals je bent!
– Frank –
Frank’s belevenissen 