Waar ik zo druk mee ben?

On door Frankinwerk

Ik schrijf vandaag , 26 maart 2025, een kort blog, dat niet veel meer is dan een antwoord op:

de vraag waar ik het zo druk mee heb.


Druk met? Goedemorgen! Ik snap dat je dat vraagt [naam]. Je hebt misschien ook nog geen ervaring met mantelzorg . Voor mij begon dat al in 2005 en het houdt niet op. Voor : moeder , vader , broer (die is er niet meer) en nu opnieuw moeder. Met name daardoor kreeg ik een nieuwe Burn-out de vorige keer. Toen was het de zorg voor mijn vader, dat 10 jaar duurde, totdat ik het niet meer kon. Ik was echt burned out . Dat mag je best weten. Wat ook nog extra telt: als je hoog gevoelig bent en je alles veel meer aantrekt en alles zó goed wilt doen. Elke dag is er wel iets met mijn moeder . Ik denk dat weinig mensen dat snappen. Ik stel het zo voor: elke dag sta je in de startblokken, maar wanneer het startschot precies zal zijn….? Dat weet je niet. Had ik nou een zus, waarmee ik de zorg kon delen , konden we eventueel zeggen : ik maandag , dinsdag en woensdag en jij de andere dagen. Dan : alle keren per dag dat ze belt over iets, niets, verward of soms helder en ik in feite nooit aan mijn eigen dingen toe kom. Ik doe wat moet, maar wat i wil…..? Daar kom ik niet aan toe. Natuurlijk soms wel: gisteren heerlijk naar het bos gegaan met Sancho. Dat is even genieten. Voor wie het nog niet weet: Sancho is mijn allerbeste vriendje met 4 poten , flaporen , van het ras Amerikaanse Cockerspaniel . Gelukkig niet met een rok aan , zoals het “hoort” . Hij mag hond zijn en lekker rollen in het zand.

Een lang antwoord op de vraag , die ik wel vaker krijg “waar heb jij het zo druk mee?” Als je 36 uur werkt, is er geen vraagteken, maar een punt : je hebt het druk. Laat ik je met mijn ervaring zeggen: Ik heb het nu veel drukker. Precies 20 jaar geleden , toen mijn moeder uit het ziekenhuis kwam, zorgde ik ook voor haar. Ik deed “gewoon” alles wat nodig as, dat de verpleging en huishoudelijke hulp niet deed. Wat ik al bijna vergeten was: alle zorg(en) , mee naar de “Daniel den Hoed” in Rotterdam, voor : gesprekken, onderzoek, afspraken , operaties en het minst vermoeiende het op en neer rijden . Ik was het bijna vergeten jòh!

Sorry, ik heb hier even geen foto bij.

Lightphone

On door Frankininternet, sociaal levenEen reactie plaatsen

Hier ben ik weer eens! Eindelijk!

Met “Lightphone” en tot een paar dagen terug wist ik niet wat dat was:

Lightphone, niet zo light in prijs trouwens, maar het idee erachter spreekt me wel aan:

Het is zo ongeveer, wat ik jaren terug al wenste: een camera , waar je ook mee kunt bellen. Iets meer kan het ding, maar GEEN snapchat, instagram, TikTok, Whatsapp, email , internet en dat is lastig; wat moet je in God’s naam dan doen de hele dag, als je al die dingen niet kunt?! “Dat is toch wat mensen willen?!” hoor ik vaak links en rechts. Is dat zo? Nee, zeker niet! Het gros van de mensen weet zelf niet meer wat hij wil , ècht wil. Behoeften zijn gecreëerd door slimme marketing mensen. Eerst kregen we (bijna) gratis de mobiele telefoon. Die moest je wèl hebben, want JA , JIJ had daar behoefte aan! [knipoog] Zo ging het natuurlijk niet. Als maar genoeg mensen om jou heen een mobiele telefoon hadden , ging je vroeg of laat zelf ook denken da je er een moest hebben. Weet je nog? Ik net zo goed hoor! Aanvankelijk was het voor velen “om bereikbaar te zijn” , “je weet maar nooit…” . Nee inderdaad, je weet maar nooit. Toen in 1985 mijn oma stierf, kwamen we 3 weken te laat op de begrafenis! Hoe kon dat nou? We hadden geen mobiele telefoon en we waren op vakantie. Dat is natuurlijk maar een stom grapje . De verhuurder kwam waarschuwen dat we even naar Nederland moesten bellen. Dus: we moesten de vakantie afbreken en eerder naar huis. Zo ging dat toen. Niks aan de hand.

Nu terug naar de Lightphone of dumbphone en hoe kom ik daar nu zo op? Een filmpje bij NPO, dat bijna wel reclame leek : een jonge vrouw met een smartphone die stuk gegaan was, vroeg zich af of ze dat nou allemaal wel zo gezond vindt, hele dagen turen op een scherm ? Precies waar ik al tijden hoofdschuddend naar kijk: mensen die altijd en overal gericht zijn op een scherm van 6.4 inch groot. Zelfs al laten ze hun hondje uit, wandelen ze heerlijk door het Brabants Landschap, zijn nog aan het …..weet jij het? Tik Tokken ? Gamen ? Tom Tommen om de weg niet kwijt te raken? De weg zijn ze al jaren kwijt, hoewel zij daar zelf geen besef van hebben!

Mijn telefoon ligt binnen ergens , als ik lekker aan de wandel ben, maar ik betrap mezelf er ook op dat ik ook teveel bezig ben met die iphone . Wil ik dan een lightphone ? Dumbphone ? Een Nokia 3310 weer? Wat moet je ? Daar sta je met je Nokia voor de deur van de filmzaal! Geen ticket op je scherm, dus elke keer zul je eerst speciaal bij de kassa moeten vragen of ze een kaartje printen voor je. Het zelfde voor andere tickets met meestal een QR code . Had ik al 11 jaar geen Whatsapp meer, hebben de meeste vrinden de Telegram of Signal app, moet je terug naar enkel sms . Is dat te doen ? Ja. Ik ken wel tenminste 1 persoon die terug is naar de eenvoudige gsm, maar erg handig is het niet, zegt ze.

We zijn een fuik in gezwommen, waar we niet meer uit komen?

Wat denk jij? Kun jij nog zonder smartphone? Je mag hieronder een reactie geven.

Jolijt olie

On door Frankineten, gezondheidEen reactie plaatsen

Olijfolie 

Olijfolie bijvoorbeeld voor jouw :

Sladressing?

met mosterd , 

knoflook, zout , peper en een beetje azijn of citroensap . 

Ik zeg maar wat. 

Nou komt het ….! : de olijfolie die ik vandaag 31 januari open maakte, is echt heel erg lekker! Vind ik, moet ik erbij zeggen. Ik beleef het zo.

Ik moet er ook bij zeggen : best wel prijzig .

Duur? Wat is duur ? 

Ga een avond carnaval vieren met 3 maten, wat kost dat in 2025 ? 

Ik heb geen idee ; echt geen idee meer! Ik vier al 33 jaar geen carnaval meer.

Wat ik wel weet:

Velen hebben er, ik weet niet hoeveel geld voor over!

Of: oudjaar – “ …1000 euro aan vuurwerk “ , zegt een man zonder blikken of blozen op tv. 

Nee…! Ja, dan is 16 euro 95 voor een halve liter bio olijfolie wel duur. 

Je kunt ook bie de Liedel olie gaan kopen voor de helft van het geld. Zal ook zeker prima zijn.

Wat ik *herontdekt heb: er is heel veel verschil in kwaliteit  èn smaak, wat betreft olijfolie .   

Ook leuk als cadeau, voor een liefhebber!

*vroeger ging ik nog wel eens naar “Oil and Vinegar” , waar je kleine flesjes kon laten hervullen, na het proeven in de winkel.

Misschien ben jij 1 maart om 11:11 in den olie ; ik geniet als een prins van mijn olie .

Dit was de tip van Flip!

Heb jij nog een tip ? Laat het me hieronder weten , als je wilt.

GVT

On door FrankinGeen categorie

Jongeren weten waarschijnlijk niet meer wat dat was , een GVT:

Gezins Vervangend Tehuis . Een huis waar mensen wonen met een verstandelijke beperking. Nee, geen kamerleden!

Waarom moet ik daar nu aan denken, zou je kunnen vragen. Dat komt doordat ik net van buiten kom en aan de overkant een stelletje met een verstandelijke beperking woont. Er wonen verschillende mensen in deze wijk , met een verstandelijke beperking. Dat weet ik ,maar ik zie het vaak alleen al aan hoe het huis eruit ziet: skir. Een skirre woning en soms met verpauperde tuin of terras. Een zooitje zeg maar. Hoe komt dat dan? Omdat er ooit een plan kwam , waar in stond dat deze mensen in een gewone wijk moesten wonen, in hun eigen appartement . Het was ook veel goedkoper! Zo bracht men het! Wat zou nou ècht goedkoper zijn? Dat vroeg ik me al af ,zo’n 20 jaar terug .

Stel: je hebt 4 mensen, die delen 1 woning , samen 1 ketel , 2 badkamers en op de begane grond een grote keuken . Dan is er de hele dag en nacht begeleiding aanwezig , alles blijft netjes en de bewoners hebben gewoon contact met anderen in de wijk. Iedereen weet: die woont daar in het GVT en men houdt rekening met hun verstandelijke beperking. So far so good. Niks aan het handje, alles prima , op oudejaarsdag bakken zij oliebollen en de buurman komt even een bakkie doen.Zo was het vroeger. Voor hen vaak prima en voor andere bewoners in de wijk ook.

Toen …..toen begon de ellende! We kregen last van het “iedereen moet zo normaal mogelijk leven syndroom” . Terwijl de mens met verstandelijke beperking gelukkig was en zich veilig voelde , werd van bovenaf in rap tempo georganiseerd , dat een ieder , een eigen woning moest krijgen . Ook mensen met psychiatrische problemen , die vroeger na ontslag , vaak terecht kwamen in een beschermde woonvorm . Zelf heb ik nog stage gelopen in zo’n woonvorm , waar tot 10 uur ‘‘s avonds begeleiding aanwezig was . ‘‘s nachts had 1 begeleid(ster) “ pieper dienst “ en die kon gebeld worden als het nodig was. Iedereen blij ! Waar nodig hielp de begeleiding ook bij koken en at mee, als de bewoners dat leuk vonden .

Ambulante woonbegeleiding is toch super tof ?

Nee punt komma . Hoe vaak komt die begeleider ?Trek daar nog vanaf : hoe vaak is de bewoner de afspraak “ vergeten “ ? Heel veel mensen en dat is logisch, willen geen bemoeienis van buitenaf . Ze proberen de welwillende begeleider van zich af te schudden en langzaam maar zeker wordt hun huishouden en leven een puinhoop.

Toen ik vannacht het laatste rondje met het hondje ging doen, kwam op precies hetzelfde tijdstip als de nacht ervoor , de vrouw van het stel, de container voor het plastic ophalen . Nog vol , want ze hadden alles erin gestopt , wat we vroeger ook deden eigenlijk: al het afval in een vuilniszak, die wekelijks werd opgehaald.

Dit is eigenlijk een slecht voorbeeld , want voor allerlei mensen kan het tegenwoordig onbegrijpelijk zijn en dan heb je ook mensen , officieel zonder beperking, die hun afval gewoon ergens neerpleuren . Met een idee van : de gemeente ruimt het wel op.

Dat ter zijde . Ik vind het jammer dat het zo gaat . Verdrietig ! Vooral voor de mens met een psychiatrische stoornis of verstandelijke beperking ; ik denk namelijk dat het helemaal niet beter en goedkoper is voor de Roverheid . Ik vind het vooral verdrietig dat mensen aan hun lot worden overgelaten. Dit is maar een klein voorbeeld , maar de vrouw en haar vriend , zitten nu met een container zó vol dat de klep niet meer dicht kan . Een groen briefje eraan , dat ze misschien niet eens kan lezen . De buurman die af en toe eens gezellig een bakkie kwam doen, is nu veranderd in een boze man , want zo gaat het :

Buren gaan klagen en schelden ( soms ) , omdat ze overlast ervaren , door afwezigheid van begeleiding , begrip en hulpvaardigheid. Dat vuil gaat stinken straks en ongedierte komt er op af .

container met alle soorten van afval

Rednote; waarom ik niet ?

On door Frankininternet, sociaal leven

Rednoot

Mooi hè!? Rood noot

Rood is stoppen .

Daar komt ie dan ! Waarom ik daar niet aan mee ga doen:

Eerst kregen we Facebook . Gratis! 😉 Nou dat was een feest ! Ik werd dan ook geregeld raar aangekeken en voor achterlijk versleten, omdat ik geen Facebook had . ” Dat heeft toch iedereen !?” Kopieer die zin maar , want die kun je nog vaak gebruiken .

Toen kwam Whatsapp , dat later door Zuckerberg werd overgenomen. Dat noest je ook hebben , want ….plak het zinnetje hier maar . Iedereen etcetera.

Wat hadden we nog meer ? Twitter , Instagram , Snapchat , TikTok , maar nu moeten we op RedNote.

Kregen maar meer mensen een tik en dan nog een tok ! ; een beetje inzicht , wat al die apps met jou en jouw hersens doen. Niet alleen met je brein , maar ook met je ziel . Ze dienen een belangrijk ding : jou afleiden , afleiden van waar het over gaat . Voor mij dan hoor! Al die filmpjes leiden je af, geven jou de hele dag “voeding” . Dat is waar het volk behoefte aan heeft: vermaak . Jouw èchte behoeften , ken je niet meer, jouw eigen creativiteit zakt langzaam weg, voor zover die er al was. In plaats van naar binnen keren of zelf leuke dingen te doen, eens te verbinden met de natuur en/of met andere mensen in de echte wereld, richt men zich steeds meer op een app op een kleiner of groter scherm. Geen idee dat ze in wezen ziek worden daarvan, weg van zichzelf , weg van de natuur en de weg …….kwijt.

Ik zeg niet dat ik helemaal niet mee doe, maar ik kom steeds weer op een punt van: word ik hier gelukkiger van ? Nee. Word ik hier beter van? Nee. Ik heb een poosje geprobeerd hoor, want…”het is zó leuk!”(zei Jan , Piet en Marie) dat ik dacht : laat ik dan toch eens proberen. Het enige dat over gebleven is: Vero en Instagram, waar je soms prachtige foto’s en/ of boodschappen tegenkomt of kunt delen. Dat vind ik leuk: kunst, als je dat zo mag noemen. Of soms echt zinnige berichten.

Ik krijg het gevoel dat ik in herhaling val?Ik schreef hier al eerder over; over het feit dat iedereen de hele dag op een schermpje zit te kijken. Iedereen moet vooral doen, wat zij of hij leuk vindt en als je zin hebt in al die “sociale” media , moet je dat vooral doen. Wat ook een “leuke” is, die al jaren hoor: “ach, iedereen doet / heeft het ” . Opeens moet ik denken aan de eerste covid vaccinatie ronde. vul zelf verder maar in.

Nog een dingetje en dan stop ik. Wat ik toevallig voorbij zag komen: Een bericht dat duizenden (?) mensen afhankelijk zijn van TikTok , die nu inkomsten kwijt raken in 1 klap. Zoiets stond er. Vroeger zeiden ze wel eens “had je maar een vak moeten leren” en vaak als grapje hè. Heb je daar dan nooit over nagedacht?! Wat als het platform instort? Als jij je geld moet verdienen met een platform als TikTok of YouTube, bedoel ik dan. Sorry, ik vind dat best sneu , als je blijkbaar niet anders kunt.

Dit past ook wel bij deze tijd ; ik hoor nu al kinderen zeggen “ik word vlogger” bijvoorbeeld. Of , maar nog niet op het kindcentrum (vroeger basisschool) maar een paar jaar later : “ik verzorg 18 plus content” . Dat hoorde ik een meisje op tv laats zeggen, tegen haar date. 2 meisjes trouwens , uit 2 verschillende programma’s . Vroeger zei mijn moeder dan ” fijne dag en doe goed je best ! Anders word je nog vuilnisman of putjesschepper” Nu maakt het niet meer uit. De slimste (qua leer intelligentie dan) kinderen , gaan studeren na het VWO , waarna ze een heel leven moeten werken, leuke dingen doen ze in het weekend en in de vakantie. Anderen gaan wat doen met schermen én soms voor en achter het scherm en hopen dat ze in korte tijd heel veel geld binnen halen. Welk meisje zegt in groep 6 nog dat ze verpleegster wil worden, tijdens het kringgesprek? Dat is gelukkig een grapje! [hoop ik]

Ik dwaal af; het ging over Rednote en waarom ik daar ook niet aan mee ga doen:

  • Omdat het mij niet boeit.
  • Omdat ik liever zelf dingen doe en maak
  • Omdat ik geniet van natuur; koeien in de wei, vogels in de lucht , de vorm van een boom, die akelige koude wind , de mist over de velden , …..
  • Omdat ik …..ehmm….er vaak niet tegen kan.

Die is boos!

On door Frankinhsp, levenEen reactie plaatsen

Ik niet hoor.

Ik wens elke lezer : een goed 2025 met veel liefde en licht.

Ik schreef lang geleden een blog over HSP en de verwarring met autisme.Misschien heb je dat eens gelezen? Het blijft gewoon op mijn blog staan . (dan kun je het nog lezen)

Dan nu Frank’s belevenis, die daar over gaat. Of over een reactie die je ook kunt krijgen:

Via een platform, stuurde ik iemand een link naar dat blog, omdat ik dacht dat ze dat misschien leuk vond te lezen.

Nu krijg een reactie en wat voor één . Direct heeft deze vrouw mij op het platform geblokkeerd. Is dat van deze tijd misschien ? Een schop geven en dan wegrennen? Direct iemand blokkeren? Dit was haar reactie, maar niet direct onder mijn blog:

“Over je zomaar doorgestuurde stukje over ass en hsp: ik vind dat (met mijn achtergrond en levenservaring) veel te kort door de bocht. Het klopt helaas gewoon niet.

Verder vind ik het jammer als mensen hsp gebruiken om zich te onderscheiden van anderen; dat ze beter zouden zijn. Zeker blijkbaar dan mensen met ass, maar ook dan alle anderen.

Je ziet het mooi aan de reactie van een vrouw eronder: zíj geeft goddank geen ass, maar haar zoons wel! Ass is erfelijk…

Hsp is niets meer en minder dan dat je in je jeugd negatieve ervaringen hebt gehad…

Succes met alles!”

“Hsp is niets meer en minder dan dat je in je jeugd negatieve ervaringen hebt gehad…” schrijft ze. Tja, wat moet ik er mee? Eerst was ik verontwaardigd , toen moest ik erg lachen en eenmaal uitgelachen, kreeg ik vooral medelijden. Waarom zo boos? Waarom dat oordeel, dat ik me beter zou voelen dan anderen? Wat zegt dit over de ander?Tja ach, dat is niet aan mij. Ik trek mijn schouders op en ga door.

Waarschijnlijk heeft deze mevrouw nog nooit een lezing gehoord of iets gelezen over hoogsensitiviteit.

Op hetzelfde moment ben ik met een kaart bezig voor 2025 en die sluit wel hierop aan toevallig. Toeval bestaat niet , maar ik noem het maar zo. Al eerder (dan dat bericht aan mij), was ik bezig met die kaart en wens ook voor iedereen licht, niet te zwart wit en probeer niet te oordelen. Een goed 2025! Groet van mij.

Vriend

On door Frankinsociaal leven

Ik had wel een paar vrienden. Eigenlijk kan ik nu zeggen: ik noemde het vrienden, maar waren het echte vrienden?

Als ik nu terugdenk en dat doe ik geregeld , zie ik een duidelijke rode draad in mijn “vriendschappen” van vroeger. In een ander blog schreef ik over gevers en nemers in het leven. Mijn vrienden waren mensen die vooral iets kwamen halen bij mij: soms letterlijk een kop koffie , een pak shag, een pilsje en soms ook energie. Ik herinner met nog 1 “vriendin” die eens letterlijk zei: “nou, heerlijk opgeladen weer!” En ik? Doodmoe. Op! Geen energie meer.

Dat is overigens precies , wat ik zei toen ik de eerste vriend de deur uit zette: “Jij komt hier alleen halen ” en dat is exact wat hij deed: profiteren. Ik zei het heel kalm, zonder boos te worden en hij ging. De volgende dag, kwam hij nog een keer terug, voor nadere uitleg, maar meer kon ik er over niet zeggen. Het was niet de laatste , maar dat wist ik toen nog niet.

Punt. dit is eigenlijk het verhaal.

Ik weet nog dat ik niet wist wat er met me aan de hand was, maar wel dat ik hulp nodig had, omdat ik het (l)even niet meer aankon. Na 2 gesprekken was het wel duidelijk: Burn-out, noemen we dat tegenwoordig. 1 vraag in een gesprek met de psychologe was heel belangrijk, maar ook pijnlijk: “wie is er voor jou?” , vroeg ze. Mijn antwoord: een emmertje tranen. Mijn moeder was er voor mij. Dat was het. Mijn toenmalige vriendin [ partner] gaf aan dat zij daar niet tegen kon. (een vriend burned out) Ze was wel lief hoor, we zijn ook nog lekker naar Engeland op vakantie gegaan, die zomer.

Kortom: ik kreeg altijd mensen op mijn pad, die mij nodig hadden. Nu doe ik al jaren heel veel alleen en soms ga ik met mijn filmmaatje naar een film , concert of ergens eten.

21 december

On door Frankineten, gezondheid, kerstmis, relaties, sociaal levenEen reactie plaatsen

21 december , het begin van de winter;

zoals op de foto van Ansel Adams,

de Amerikaanse beroemde fotograaf , die stierf in 1984, op de leeftijd van 82 jaar.

Terug naar vandaag 21 december: het begin van de winter , de kortste dag en voor mij persoonlijk de dag van de liefde . Destijds en nu nog steeds in herinnering. De dag waarop zomaar opeens een nieuwe liefde kwam en bijna 8 jaar later ook weer verdween. Zo kunnen dingen en mensen gaan.

21 december 2005, wat was het lekker: knisper knasper door de sneeuw , dat is wat je wilt . Toch? Samen stapel verliefd door de sneeuw lopen. Dat was mijn belevenis toen. Daarna samen opwarmen met een glaasje van het een of ander.

En nu ? Hoe beleef ik 21 december? Ja …..ehmmm…gewoon niks . Of nou, noem dat maar niks! : met mijn hondje naast me op de bank, zijn nog natte kop op mijn schoot . Hij kijkt omhoog, met een blik van : wat zitten we hier lekker en ik wil je een kus geven.

21 december, op weg naar kerstmis. Nog 4 dagen. Nog 4 dagen continue reclame op tv en radio , how wonderful it should be. The most wonderful time of the year. Vind je? Ik niet! De drukke en agressieve sfeer die ik voel , mensen die steeds harder rijden, winkelcentra waar je bijna niet meer kan parkeren voor je pakket verse groenten of eventueel wat oudere groenten voor een lage prijs. Intussen toetert de radio hoe gezellig het is en vooral hoe gezellig je het moet hebben. Voor het goede gevoel , gooien we er weer een inzamelactie tegenaan en geef jij geld, doe jij goed. Nee, je bent een slaper! Je weet nog steeds niet dat jouw geld niet goed terecht komt. Doe liever iets met HART en ZIEL : doe een boodschap voor een ander, breng een bezoekje aan een dierbare of sta even stil en luister naar iemand die dat nodig heeft of zeg even iets aardigs tegen de bezorger van de pakketdienst. Het lijkt niets, maar juist die kleine dingen maken verschil.

Intussen buiten : het regent weer , grijs tot donkergrijs ,weer regen, geen sneeuw, storm , maar zalig weer om te gamen. Eindelijk even tot rust komen met jouw nieuwe Playstation 24! Hè hè ! Heb je daar geen zin meer in, schakel je over naar NETNIX en met jouw zak heartbreakers , Home alone 66 , heb je toch zalige dagen.

Op de schaal van nul tot tien , het echte kerstgevoel , de echte kerstgedachte ?

Mijn oude moeder vroeg:” wil je dan kerstmis helemaal overslaan? ” Nou…best wel, dacht ik. Zolang ik hier woon, in dit huis en dat is nu 23 jaar, zorgde ik voor alles eigenlijk en waren we meestal met z’n drieën of vieren, een hondje niet meegeteld. Ik deed het graag hoor en niet gedwongen, maar soms is het teveel. Dan zegt mijn lijf ook “kalm aan! dan breekt het lijntje niet “.

Ik wens jou, maar ook mezelf: Meer licht en liefde voor het nieuwe jaar! Geniet van jouw kerstdag of dagen. Wat je wilt.

Hartegroet!

Dertigers

On door Frankinleven, relaties, vakantieEen reactie plaatsen

Het is een serie op de Nederlandse televisie. Eerlijk gezegd ; ik vind het best en leuke serie. In het begin moest ik even wennen aan nieuwe acteurs en verlangde terug naar de bekende gezichten.Behalve dat het een aardige serie is, doet het ook iets met mij. Het voert me terug naar de tijd dat ik zelf 30 was. Ik heb vaak een gevoel dat ik een stuk leven heb overgeslagen : Dat stuk waar mensen kinderen krijgen, een huisje , een baan en een oppas en na het tweede kind weer gaan scheiden.

Waar was ik toen? Wat deed ik? Met wie was ik?

Het was 1998, dat weet ik alvast. Niet zo moeilijk! 30 jaar, een leeftijd waarop mensen plannen gaan maken . Toch? Samen gaan wonen, een kindje misschien wel, maar met wie was ik? Een en ander komt weer bovendrijven. Ik was met, hoe heet ze ook al weer? Oh ja N.iemand. Er was wel even iemand. Ik werkte bij Vluchtelingenwerk en op een avond , was daar in het gebouw een feestje en ik raakte aan de praat met Anní. Een wat stevige vrouw , die bleek te komen uit Armenië. Daar kreeg ik wat mee, maar het duurde maar kort. Ik ben nog wel een avond gaan eten bij haar , in haar caravan met haar broer en moeder. Onze relatie duurde maar kort en dat leg ik zo nog verder uit. Het moest stiekem! Ik zat daar waarschijnlijk ook niet als “het vriendje van….” maar als helper ? als man met een goed hart voor asielzoekers ?

1998 – ik woonde nog in het vorige huis: een appartement op de begane grond met een klein tuintje, maar net groot genoeg. Daar kwam Anní stiekem op bezoek. Het heeft nog even geduurd voor ik de waarheid te horen kreeg. Als een Armeense vader niet meer in beeld is, heeft automatisch de oudste broer de rol van vader. Er was al beslist dat zij een Armeense man moest trouwen. Nu ik zoveel jaar later terugkijk, zie ik een dramatische film voor mijn ogen zich afspelen : over een jonge Armeense vrouw die geen relatie mag hebben met een Nederlandse man. Daardoor is ze ontroostbaar verdrietig. Daarom moest ze het wel uitmaken! Ze is hier, waar ik nu woon, nog 1 keer geweest, als verrassing. Heel ongemakkelijk en toch fijn.

1998 was ook het jaar van een van de leukste vakanties : een Truckexpeditie door Andalusië; Granada en Sierra Nevada. Wat een toffe vakantie was dat! Chévere! oftewel cool of wat zeggen ze nu? “vet!” (?)

Toen nog geen idee dat ik een jaar later voor het eerst buiten Europa zou komen, tijdens een vakantie: Ecuador. ¡Que Chévere! Dat was het! Vet cool! Misschien wel dè mooiste reis tot nu toe? Elke gulden zelf bij elkaar gespaard. Dat vind ik nog steeds geweldig en hoe ik het deed…? Ik kan het niet navertellen. Toen was ik dus 31 , single en geen strak plan voor de toekomst met huis , boom , vrouw en kind.Gesproken over plan: ik geloof dat je niet veel te kiezen hebt in het leven. Het loopt zoals het lopen moet. Toen ik 17 was, had ik een heel beeld van de toekomst en in mijn beeld waren daar kinderen bij, een vrouw en baan in de hulpverlening ; iets met kinderen. Een vriendin en kinderen heb ik wel gehad, maar dat waren haar kinderen, zo’n 7 jaar later. Eigenlijk, als ik terugkijk, is het best heel gunstig nu:ik ben heel blij dat ik geen kinderen heb. Ik ben ook blij dat ik vandaag geen Dertiger ben.

Ochtendstond heeft goud in de mond

On door FrankinGeen categorieEen reactie plaatsen

en hoofdpijn en een blaffende hond.

Bent u avondmens of ochtendmens? Avondmens? Jammer de bammer! Het leven op aarde begint namelijk zodra het licht wordt.

Zo heeft – en dat is nog een geluk, de buurvrouw het moment van de wasmachine aanzetten verplaatst :

van de nacht naar het moment dat het licht wordt, het moment dat je wakker hoort te zijn.

’s nachts, zeg je ? Dat doet toch niemand? Nee, dat zei zij ook, toen ik de andere buurvrouw al verschillende malen had gevraagd of ze dat niet wilde doen. Later toen in dat huis een Afrikaanse buurman kwam te wonen, ben ik hem gaan vragen of hij niet in de nacht de wasmachine wilde aanzetten. Wat voelde ik me schuldig! Hoezo ik? Toen ik er achter kwam dat het mijn buurvrouw wèl was. Een leeg huis en een man op vakantie in Afrika, kunnen de wasmachine namelijk niet aanzetten en wist ik nu zeker dat de buurvrouw aan de andere kant aan het wassen was.

Toen ik haar eens tegenkwam op straat, vertelde ik (niet per ongeluk) dat ik een gesprek gehad had bij de woningbouwvereniging, maar zij “konden” geen hulp bieden. “Gek” genoeg was de geluidsoverlast daarna verdwenen. Voor de helderheid zeg ik er bij, dat ik meer dan de meeste mensen of de gemiddelde mens, last heb van geluid. Mijn zintuigen zijn erg gevoelig. Het zou zomaar kunnen zijn, dat een ander prima doorslaapt , bij het geluid van een wasmachine die water pakt . Nu is dat dus verplaatst naar het moment dat de zon opkomt. Het moment dat het leven begint en ik dus niet meer kan slapen. Dat schijnt niet de bedoeling te zijn. Waarom de buurvrouw dan ’s nachts de wasmachine liet draaien? Een en een is twee. Zij slaapt altijd heel slecht , heeft ze meer dan eens verteld tegen mij. Wat ga je doen, als je toch al wakker bent…? Dan ga je wat doen en zet je de machine aan.

Toen ik om 08 uur in bed lag – [schaam je! ] had ik weer eens het gevoel, je mag best avondmens zijn, maar dan in het bos, in een huisje met alleen eekhoorntjes als buren. Die wassen niet, staan niet te roepen op de parkeerplaats voor mijn huisje en gaan niet tekeer met machines om bladeren weg te blazen. De eekhoorn gaat wel vroeg in de ochtend op zoek naar voedsel, maar roept daar niet “houdoe, ik ga!!! ” bij.

Ik kan wel dromen van een huisje in het bos, maar zoals Marco al zegt : ” de meeste dromen zijn bedrog”.

Foto eekhoorn: fotograaf onbekend