Van oud naar nieuw?

On door Frankininternet

Of toch maar weer oud en vertrouwd?

Hè ja, dat laatste!

Nieuw is best wel lastig. Dat zie ik! 10 jaar geleden stopte ik met Whatsapp en dat was nog niet zo makkelijk. Op zich wel natuurlijk: je verwijdert de gegevens (denk je) en je verwijdert de app zelf. Klaar! Dan nog even tegen alle contacten vertellen, dat ik geen whatsapp meer heb. Handiger als je dat vooraf doet trouwens. haha!

20 jaar geleden begon Facebook, op 4 februari . Intussen is er veel veranderd , er zijn nieuwe soortgelijke platforms ontstaan, nationaal en internationaal. Jeuiiii! Jippie! iets nieuws! Veiliger , meer privacy , geen censuur of juist puur in jouw moerstaal. Geweldig toch? Kunnen schrijven dat wat je denkt! Wie wil dat niet? Zou je denken toch? “Weg met dat Whatsapp en Facebook, waar je geen privacy hebt!” “Weg met die reclame! Dat wil ik niet! ”

Nou, de soep wordt niet zo heet gegeten als hij wordt opgediend. Dat blijkt steeds weer. Het is een groot , geen daden maar woorden festival. Ze roepen het wel, maar intussen blijven ze hangen , daar waar het bekend is. Dat heeft Mark Z heel slim gedaan. Daar waar het bekend en vertrouwd is en daar waar veel gebeurt. Wat was nou ook al weer het idee achter sociale media? “online platformen waar de gebruikers, zonder of met minimale tussenkomst van een professionele redactie, de inhoud verzorgen. Hoofdkenmerken zijn interactie en dialoog tussen de gebruikers.” Maar dàt zou ik leuk vinden….! : interactie en dialoog tussen de gebruikers. Gelukkig hebben we dat! op X en Y. Zonder dollen mensen, het is toch niet echt een feestboek ? Waarom blijven we (jullie dan) toch hangen? Klagen, roepen , piepen en schelden op een platform, maar toch blijven hangen (tot het bittere end) . Respect hoor! Heel knap! Ik kan dat niet. Al sinds mijn eerste baantje loop ik daar tegenaan: dat ik niet zomaar meeloop met de rest. Ik ga voor dat waarvan ik denk dat het het beste is. Gisteren, 7 februari 2024, liep ik er nog tegenaan: Het verbaasde gezicht dat bij wijze van spreken zegt: “Heb jij geen Whatsapp?!” En jaren terug , een ander gezicht dat zei: “Heb jij geen Facebook?” Qua leeftijd zou Facebook prima passen trouwens, want jongeren “zitten” nu op TikTok? En ik ? ik ben ik en ik blijf ik.

Over gezondheid gesproken

On door Frankingezondheid1 reactie

ik voelde me al een tijdje niet erg gezond.

Ik ben uit het jaar ’68 , dus reken zelf maar uit, hoe jong ik dan ben. Laten we zeggen: leeftijd gaat echt wel spelen.

1 maart 2021 was mijn officiële stopdag, al was ik al een paar dagen daarvoor gestopt ….niet met leven nog, maar met roken.

“In het begin zul je eerst aankomen”, zei de praktijkondersteunster, maar het ging anders. Door stress , had ik minder trek dan normaal. Ik viel dus juist wat af! Toen een oude vriend kwam en het hem opviel dat ik was afgevallen, zei ik: “gewoon door de stress.” Hoor je wat je zegt? , vroeg hij nog en ja dat had ik goed gehoord . Lang verhaal kort: later ging het wat beter met me, maar ging ik ook meer eten. Wandelen met de hond is echt geweldig voor mij , maar wat meer beweging mag wel. Dit was het idee: in 2024 wil ik fitter worden! Met ons colere weer, fiets ik minder, volleybal gaat al jaren niet meer (vanwege rug en knie) , zwemmen vind ik fijn , maar niet tussen 07 en 08 uur of op een tijdstip dat de meeste mensen lunchen. Een proefles yoga; not my cup of tea zo bleek en Chi Kung , nee niets voor mij. Dan toch maar fitness. Na verschillende proef-dagen en dagpassen, me gisteren ingeschreven bij een sportcentrum , waar het wel prettig voelde. “Gewone ” mensen , een beetje contact , er hingen tv’s en die zullen ook aan kunnen, gok ik zo en gewoon een nette kleedkamer , douche en gratis kluisje. Ik kan hier ook meedoen aan een groepsles zoals spinning.(geloof ik) Ik denk : een goede stap gezet. Niets doen is achteruitgang. Dat extra gewicht is ook niet erg goed. De uitspraak van Johan, klopt ook hier weer: “elk nadeel, heb ze voordeel”, maar is dat nou mijn voordeel? Vooral in het voordeel van de broekenwinkel en daarbij gaan mijn nog mooie broeken naar de Kringloopwinkel. Niet zondag “die hendjes de lucht in!” , maar de beentjes de frisse lucht in en waarschijnlijk wel met een dak er boven.

De klok erop gelijk zetten

On door Frankindating, relaties

Werkelijk, ik kan de klok erop gelijk zetten…!

Ik ben nog steeds man en hetero èn single .

Ik kijk dus wel eens naar vrouwen

en ook wel eens op de een of andere site, ivm vriendschap of date.

Waar kan ik nou de klok op gelijk zetten ?

Waar kijk je als eerste naar ? Een gezicht ( op een foto). Natuurlijk!

Eigenlijk altijd als ik denk , hee leuk gezicht en daarna kijk ik verder , is ze altijd van het sterrenbeeld Tweelingen. Apart toch ? Niet een keer , nee standaard . Waren mijn vriendinnen misschien Tweelingen? Als ik even terugdenk , zeg ik : nee, geen een ! Ahum ! Nog eens goed gekeken ; ja, toch 1 . Leuk! Tijdens het schrijven van dit stukje ontdek ik dat de langste relatie met een tweeling was . Dat duurde bijna 8 jaar. Had ik dat met haar nou ook ? Vond ik haar direct aantrekkelijk? Niet zo eigenlijk. Wèl direct de klik . Later bleek ze wel te oppervlakkig te zijn, zeker voor wie ik (tot nu toe al) geworden ben .

Wat maakte ik nèt mee ? Een vrouw wilde geen contact , om ….bla bla bla …een lulkoek verhaal met 3 keer invullen , in 2 zinnen , terwijl ze geen contact wilde . Ik stuur heel fatsoenlijk een bericht terug en wat er gebeurt ? Ik kreeg toch nog een antwoord , dat bevestigt wat ik al voelde en wist : dit ging niet over mij , maar over haar ex-man , die ram was. En nog is , als hij nog leeft . Ik kreeg even een pakje oordelen gestuurd dat niet over mij ging .

Ik heb het niet gedaan , maar had de vraag in mijn hoofd : zeg , de ervaringen met je ex al WEL voldoende verwerkt ?

Hoe bekrompen zijn we toch eigenlijk? Als een man geen werk heeft , is hij dan meteen ook psychiatrisch patiënt? Dit voorbeeld heb ik trouwens echt eens meegemaakt.

De wie , wat, waar gaat het eigenlijk over ?

Dat ik blijkbaar qua uiterlijk bijna altijd val op de Nederlandse Tweeling vrouw . “ Nederlandse “ , zeg ik er even bij. Ik val meestal op buitenlandse vrouwen namelijk.

Waar gaat het verder nog over ? Zelf heb ik ook een oordeel eigenlijk? De Tweelingen vrouw vind ik vaak aantrekkelijk, maar ik leg op voorhand geen contact .

Pesten

On door Frankinleven, psychologie

Pesten ;

Niet echt Frank’s belevenis van nu en ook niet van vroeger .

Het kreeg geen kans . Dat denk ik.

Ik kijk soms nog tv , maar dan naar de kul programma’s .

In een van die programma’s hoorde ik een jongeman praten , tegen zijn date aan een tafeltje en ik hoorde hem ets zeggen dat ik herkende van vroeger .

Tegenwoordig leren de kinderen in het Kindcentrum , zoals dat tegenwoordig heet , het idee van “ stop , hou op! “ als het over pesten gaat.

Stop, hou op !

Dat werkt uitstekend! Nee hoor , zoals blijkt , dat werkt vaak niet .

Wat wel wel werkt en dan kom ik bij de jongeman aan het tafeltje, van het tele visie programma:

Hij vertelde wat ik ,als kind ook meegemaakt had : een tik uitgedeeld aan een jongen uit de klas.

Kinderen , zijn net als honden en een vreemde proberen ze uit . Sowieso bepalen kinderen en puppies onderling wie welke rol heeft. De rangen worden al snel bepaald . Hoe ging dat bij mij in 1976 ? Ik kwam , na de scheiding van mijn ouders op een nieuwe school , in een stad . Samen met , voor mij nieuwe jongens en meisjes . Ik werd niet gepest , maar wel uitgedaagd . Zo werkt dat . Hoe werkt dat ?! Ik werd uitgedaagd door een jongen uit mijn klas en ik denk nu dat hij misschien ook wel werd opgejut door ik weet niet wie. Ik was heel erg verlegen , ik stotterde en heel lief . Geen vechtersbaas. Wat er gebeurde ? De jongen die mij uitdaagde , gaf ik op een bepaald moment een klap op zijn gezicht . Volgens mij op z’n neus . Bam ! Misschien is het nog eens 1 keer gebeurd op de basisschool, maar toen was het direct klaar ! Ze weten wie je bent. De sterkste jongen van de klas had het gezien; die nieuwe laat toch niet over zich hee n lopen. Volgens mij werden mijn schooldagen vanaf dat ogenblik ook beter . Met gym werd ik niet als eerste gekozen , maar zeker ook niet als laatste . Ongeveer hetzelfde heb ik op de middelbare school nog eens 1 keer meegemaakt: dat ik achteruit sloeg , recht op de smoel van een jongen die mij zat te treiteren. Klaar was het ! Dat was mijn “stop, hou op!” , het was duidelijk en klaar.

Ik kan je zeggen :

Ik had mij voorgenomen om dit advies te geven aan mijn kind, maar een onderwijzer , volgt een systeem en weet doorgaans niets van gedrag van kinderen . Mocht hij of zij er wel wat van weten , moet ie toch braaf doen wat in de reader staat .Daar staat : praten en als je het ècht niet leuk meer vindt, zeg je “ stop hou op ! “ Dat werkt al jaren niet , maar we gaan er toch mee door. Dat gebeurt wel eens , dat ze ergens mee doorgaat dat niet werkt , maar dat is maar heel soms.

Ik kreeg geen kinderen en hoefde hem of haar ook geen advies te geven , maar mij heeft het geholpen .

Dan is het toch een belevenis, Frank’s belevenis.

Als een cycloon

On door Frankingezondheid, internet, leven, werk

Je raadt het nooit!

Dus verklap ik het maar:

Zit je goed? stevig in je stoel?

Ik had een boek besteld! Jawel! Een boek geschreven door de bassist en zanger van een band waar ik toch wel fan van ben: Rush.

En ik bof! Hoewel het nu eerder voelt of ik de bof heb, maar dan in mijn hoofd;

ik had select gekozen bij die grote online boekenwinkel met dat blauwe mannetje. Super handig joh!

Moet je ook doen! hahaha! Nee hoor, ik heb het al afgezegd. Waarom ? Een paar weken terug iets besteld, met de optie “vandaag bezorgd!” en dat wilde ik wel. Soms heb je snel iets nodig. Helaas pindakaas…..”vanwege drukte….” etcetera etcetera ! Je kent het vast wel. Oké, hup op de yoga -mat zitten , adem in …. wat heb je nou ècht nodig? – adem uit.

Soms is er al wat ergernis over PostNL en dat snap ik wel , maar begrip voor de bezorgers heb ik ook. Best veel eigenlijk. De film “Sorry, we missed you” , vond ik veel duidelijk maken: de stress , tijd is geld en reken maar dat de bezorger er zelf niet erg rijk van wordt. Vandaag zou mijn boek bezorgd worden door Cycloon.

Cycloon, een bedrijf dat werkt met mensen met een afstand tot de arbeidsmarkt. Echte deugers! Fijn toch?! De mensen op de fiets, hebben nu echt werk en tellen dus mee. ” Bij voorkeur op de fiets, aangedreven door bruine boterhammen. Kies je voor Cycloon, dan kies je voor snelle levering, verrassend scherpe prijzen en maatschappelijke impact.” Aangedreven door bruine boterhammen, fietst de koerier naar jouw huis en dat voor een scherpe prijs. Nog scherper?! Hoe kan dat dan? Zouden zij die bruine boterhammen betalen van een èchte baan met een normaal salaris? Ik zeg niks, omdat ik het antwoord al ken. Niet vergeten! Zij besparen ook op een sportclub. Dat is toch ook mooi?

Enfin, de bezorging van mijn boek, hoe zat het daar nou mee? Cycloon zou het bezorgen tussen 17 en 22 uur. Dat komt goed uit! Tussen 17 en 22 uur hoef ik geen hond uit te laten, niet te eten, geen boodschappen te doen en kan ik dus gewoon lekker 5 uurtjes thuis rommelen, terwijl ik wacht. Een uitstekend tijdsblok hoor! Wat zeur ik ook eigenlijk ?! Stel ik moet toch nèt even de hond uitlaten binnen die 5 uur, bezorgt Cycloon het toch gewoon bij de buren. Geen probleem!

Klaar met eten, moet mijn hond toch zijn behoefte doen zeg. Is hij nou gek geworden!? Nee hoor, de lieve schat. We gaan even een blokje om, zo weer terug en desnoods ligt er een briefje dat het pakket bij de buren ligt.

Terug van een blokje en jawel…..oh nee….toch niet, niks op de mat. pfffff…..mazzel, de bezorger is nog niet geweest. Dacht ik! Ik ververs de informatie over de bezorging en wat lees ik?! “Onze fietskoerier stond voor een dichte deur. Geen zorgen, onze fietskoerier komt snel opnieuw bij je langs.” Pom pi dom pi dom….tra la la …gaat de fiets koerier weer terug. Godfried van bouillon! niet even bij een buur aangebeld en daar bezorgd, nee, hij komt snel weer langs. Eens kijken wanneer dan?

Maandag tussen 17 en 22 uur !

Als een cycloon!

Wat is jouw type ?

On door FrankinGeen categorie

Deze vraag kreeg ik laatst eens .

Uhmmm ja, wat is mijn type ? Ik wist het niet .

Nu wel ! op 25 december 2023

Net buiten in een stukje natuur , zag ik mijn type :

Vrouw met zwart hondje , even zwart als Sancho , regenjas aan , rubber laarzen en een leuk gezicht .

Een vrouw , die zoals ze zelf zei “ met dit pleuris – weer” , toch naar buiten gaat . Voor het hondje en voor zichzelf . Niet bang dat haar keurige jas vies zou worden ,want die droeg ze niet; maar een toffe groene regenjas , waar ze zelf op wees.

Geen op de bank – kerstfilms – kijk type . Wat niet wil zeggen dat ze straks misschien lekker even een kerstfilm gaat kijken .

Dat merk ik vooral de laatste jaren, steeds meer ; ik ben zelf een buitenmens en dat is ook wel mijn type . Niet persé of zelfs liever niet , het – ik loop alle NS wandelroutes – type , mag wel een beetje van de paden af wijken . Zelf mag ze op leuke manier ook wel van het padje af zijn. Of prettig gestoord , zoals dat heet. Geen lolbroek , in de zin van dat ze altijd maar lacht . Dat doet me iets te veel denken aan de moeder van een ex-vriendin. Misschien herken je dat, maar ik hoop van niet : dat je vooral maar niet laat zien wie wie je bent. Altijd alles weg lachen. Nee, dat is niet mijn type ! “ Gewoon “ in balans ; glad leren schoenen en ook rubber laarzen , lachen , maar ook huilen , diepgang en ook flauwekul, puur en eerlijk .

Een type dat niet gilt als zij eens Home Alone is.

Dat was kerst weer

On door Frankineten, gezondheid, kerstmis

𝖐𝖊𝖗𝖘𝖙𝖒𝖎𝖘 𝖂𝖊𝖊𝖗 𝖛𝖔𝖔𝖗𝖇𝖎𝖏

Het is weer voorbij: kerstmis 2023.

Natuurlijk, in Nederland en België morgen nog een dag , maar oké.

Het is voorbij. Dat is te merken op straat. Mensen gaan iets te luidruchtig naar hun eigen huis. 

Ondanks mijn dubbele beglazing , hoor ik mensen naar huis gaan. Hee bedaaaaankt ! Houdoeeee! Ja, waaaas gezllig! 

Hier was het ook gezellig , maar zo begon het niet. Mijn moeder (89) wilde persé garnalen cocktail maken , hoewel ik al 3 keer had gezegd dat ik dat zelf wel even zou maken. Ze kwam binnen, met een te zware tas en dat het allemaal niet meeviel en het viel ook echt niet mee. Een leven lang moeder geweest, gezorgd, kon vroeger heerlijk koken en nu lukt het allemaal niet zo meer. Mopperen dat ze haar tas niet op tafel kwijt kon, stoot een glas om, pats kapot en de garnalen nog in de (kapotte) verpakking. “Niet erg mam, ga maar lekker zitten, dan maak ik thee.” Bij de thee kwamen er even tranen, maar wat zou jij doen, als je je realiseert dat het de laatste tijd minder goed gaat? Toen naar buiten met het hondje, zegt ze in 10 minuten 2 keer “als het maar niet te laat wordt”. Oké, adem in , adem uit Frank, denk ik dan en probeer het gevoel van haast weg te blazen. Gelukt!

Weer thuis beginnen we samen met het uitpakken en schoonmaken van de steengrill . Ons gezamenlijke kerstcadeau, waar we allebei , plezier van hebben, had ik bedacht. Dat verloopt prima! Dan gaat zij even zitten, terwijl ik de zalm en de kip snij. Gamba’s hoef je dan niet te snijden, maar wel de paprika, champignons , tomaat . Hè hè , weer rust. Het gaat weer goed zo. Als de steen heet genoeg is, gaan we lekker ieder onze eigen dingen erop leggen. Dat gaat heel goed en we kunnen nu echt genieten!

Dan nog ijs na en we sluiten af met een glas zuiver water op de bank, met mijn hond tegen haar aan.

Nog even uitgesproken naar elkaar toe, hoe het verlopen is en dat het nu goed is. Eind goed, al goed!

Tevreden gaat ze naar huis.

𝖐𝖊𝖗𝖘𝖙𝖒𝖎𝖘 𝖂𝖊𝖊𝖗 𝖛𝖔𝖔𝖗𝖇𝖎𝖏

Ik ben Ineke

On door Frankindating, gezondheid, relaties

We kennen het allemaal: de vele datingprogramma’s of andere mogelijkheden om te daten met elkaar.

Aan het eind van de date , gaan ze altijd even kort praten met elkaar of er wel of geen romantische klik is.

Ik ga hier, in “Frank’s belevenissen”, een persoonlijke ervaring en belevenis met je delen van heel lang geleden.

Het was in het jaar 19 puntje puntje , ik denk zo ongeveer 1992. Samen met een vriend stond ik op een vrijdagavond in onze vaste kroeg. Het recept? Jantje een pijltje gooien. Dat was wat de barman al riep, als we binnenkwamen : “2 Jantjes jongens?” waarmee hij dat lekkere pils van Hertog bedoelde. Dat was hèt begin van het weekend! Bijna altijd begon het zo. Waar is de tijd gebleven? Toen nog jong, slank en aantrekkelijk . En wat hoorde er bij een biertje, ja een shaggie natuurlijk. In een tijd dat dat nog mocht: roken in een café. Na een biertje (of misschien 2?) gingen we darten. Of ik dat nou heel leuk vond? mwa, ik gooide maar wat en leuker dan hangen aan de bar. Dàt is nog zo! Ik doe liever iets, óf je moet een goed gesprek hebben met elkaar. Nu ga ik nooit meer! Of even na de film ,wat drinken . Da’s ook wel gezellig.

Al het goede komt in drieën en bij het derde biertje , stapt er een vrouw van ongeveer mijn leeftijd binnen. Hé, onbekend, maar niet echt onbemind. Het was een leuke vrouw! Vrijwel direct stak ze haar hand uit naar mij en zei “Hoi, ik heet Ineke!” Ik noemde ook mijn naam en al snel raakte we aan de praat. Dat was gezellig! De vriend waar ik mee was, raakte een beetje op achtergrond. Dat weet ik niet meer precies. Omdat hij altijd al met iedereen aan lulde , stond hij nu vast met een andere gast te kletsen uit het café.

Ik had het met Ineke wel erg gezellig. Geen idee meer waar ons gesprek over ging. Hoewel, ik nog wel wat kan herinneren ervan: Ze kwam uit Utrecht, maar was nu net terug van een single reis naar Italië. Niet echt letterlijk net, want een koffer had ze niet bij zich. Naar mijn gevoel verliep het heel bijzonder! Ik had nog nooit meegemaakt , dat een vreemde vrouw zomaar haar hand naar mij uitstak en dat in nog aardig nuchtere toestand. Van carnaval vieren hield ik niet erg, deed het toch wel en zelfs dan maakte ik zoiets niet mee. En al helemaal niet, wat er op volgde. Ineke ging met mij mee naar huis. De details weet ik niet meer, wel dat we goeie seks hadden. Was er nou de befaamde romantische klik? Nee, toch niet. Wel een seksuele klik. Dat kan dus ook! Is daar iets mis mee eigenlijk? Was zij dan een slet? Nee! Was ik een coole gast? Nee, ook niet! Zeker niet zelfs! Later, veel later in mijn leven heb ik nog wel eens iets gehad voor 1 avond , maar dat pakte niet goed uit. Dan bleek de dag erna dat zij toch gevoelens had van verliefdheid. Dan voelde ik ik me schuldig, terwijl dat niet nodig was eigenlijk. Ik had immers gevraagd hoe zij erin stond qua gevoel en toch was ik de zwarte piet . Nog veel later las ik wel eens op een datingsite “geen ONS” . Geen ONS? huh??? Dat zal wel niks te maken hebben met wij en ons. Toen ik het ging opzoeken, bleek ik het een paar te hebben meegemaakt: One Night Stand. En Ineke, die heb ik nóg een keer ontmoet, maar geen seks, het was niet zo leuk meer en zeker…….GEEN romantische klik.

Mister Specsaver

On door Frankingezondheid, leven, psychologie
🅱
🅾

Hè hè …! Terug van weg geweest ! 

Ik moest mijn ogen laten meten . 

De afgelopen jaren had ik goede ervaring bij Specsavers.

Dat was nu heel ANDERS , maar geen Hans !

Ik had , netjes telefonisch een afspraak gemaakt . Dacht ik tenminste . 

“ Krijg ik nog een bevestiging per sms of email ? “- ja hoor ! en komt die niet op tijd , gaat u gewoon naar de winkel . Het staat erin. Perfect ! Nog voor de zekerheid gevraagd , welk nummer en welk e-mailadres zij hebben. Oké ! Even mijn nieuwe 06 gegeven . Everything fine , mr. Specsaver ! 

Vandaag

Ik kom daar bij de winkel aan . Ik zeg dat ik een afspraak had, maar er stond niets in hun computer . Ik kijk rond en denk nog : is dit een andere winkel ? Het zag er anders uit . Kleiner ook. Toch de goede winkel. Ik zie de spiegel met daarop groot de naam Specsavers.

Ik was de enige klant in de winkel en toch de vraag of het later kon. Wat dan? Had ik 5 kwartier rond moeten gaan lopen in de stad? Dus , ik zei: “Nee, dat kan niet.” Met toen al het idee, dan ga ik ergens anders. Waar kwam ik voor? Een leesbril, maar de meneer aan de telefoon zei dat een oogmeting wel verstandig was. Dus, de situatie: 3 mensen personeel en behalve mij geen klanten. Na veel gedoe en overleg, werden mijn ogen dan toch gemeten. Een , naar mijn idee Syrische jongeman , met een te strakke Gant sweater of net te dikke buik (?) , liep met mij mee om de meting te doen. Ik zeg er bij, om misverstanden te voorkomen : ik heb op zich geen hekel aan buitenlandse mensen. De vrouw van de winkel was al weer terug en al naar boven met haar lunchpakket. Naast de oog-meter , was er nog een rasta-man, die misschien stagiaire was. Omdat het maar een leesbril is, gewoon een goedkoop montuur gekozen, maar niemand die helpt tegenwoordig. Vroeger, (maximaal 2 jaar terug nog maar) hielp een vrouw met advies. Als je dat prettig vond. Enfin, ik kom terug met het gekozen montuur, om de bestelling af te ronden. Standaard of met extra opties? Nou, een achteruitkijk spiegel lijkt me wel handig.

Zegt die rasta jongen : “ik zou wel adviseren om te kiezen voor dunner geslepen glas. Dan komt het op 119 euro. ” Nee, dat hoeft dus niet. Voor een leesbril! Nee hoor. “Dat had u anders bij de vorige bril wel!” Klopt, die werd betaald door VGZ en bovendien is dat de bril voor ver weg. Toen wist hij heel duidelijk ,niet precies wat hij waar moest invullen, dus hij had mijn laatste bestelling erbij, als spiekbriefje. Gelukkig belde hij nog even naar boven, naar de vrouw die aan haar lunch om te vragen naar een bepaalde code of waarde of hij dat goed gedaan had. Blijkbaar was het goed. Ik hoop het maar.

Dan komt het op 29 euro en dat is prima, maar man man man, wat een winkel is dit geworden?

Voordat ik de winkel verliet, zei ik nog: dat het me opviel dat er verder niemand was en of dat nu toevallig zo was. Zegt die rasta jongen: “Nou, ik zou ook met dit regenachtige weer geen bril gaan uitzoeken. ” Ik denk: nee, met dit weer heb je geen bril nodig!

Wie ben ik?

On door Frankinleven, sociaal leven

Dat was een spel hè, “Wie ben ik?” .

In het begin van de Corona – tijd, ging ik eens fietsen. Dat was wel lekker en dat deed ik vaker.

Zo op driekwart van mijn fietstochtje, dacht ik weet je wat? ik ga ergens lunchen op een terras.

Dat kon namelijk wèl! Zonder QR – code , maar je moest wel je naam geven en nummer , voor het geval

“er nieuwe besmettingen zouden uitbreken” .

Ik had helemaal geen zin om mijn echte naam en nummer op te geven en dus wat deed ik,

ik verzon tijdens het fietsen een naam:

Feagan Hunter. Vraag me niet hoe ik erbij kwam! Ik weet het niet. Later ben ik wel gaan zoeken op Duckduckgo, naar “Feagan” . Doe maar eens ! Zoek maar op!

Ik bedacht er nog even een nummer bij dat begon met +33 en zo ging ik heerlijk op het terras zitten

met een luchtrecht en een cappuccino. Zalig! Eten, rondkijken en genieten van het mooie weer.

Omdat ik in die tijd toch wat wilde volgen, maakte ik een kijk – account aan op facebook

en gebruikte daar dezelfde naam. Nu kun je gaan zoeken, maar dat account bestaat niet meer.

Dat was toen!

Wat doe je als je lid wordt van een club, een vereniging of je gaat naar een cursus of workshop bijvoorbeeld? Dan noem je je naam en eventueel waar je vandaan komt en je leeftijd. Waarom doe je dat niet, als je online lid wordt van een groep? Waarom gebruik je dan een raar plaatje en een naam zoals “Dynafi”? Ik noem maar wat. Je ziet van alles. Een club of groep, waar je privacy gewaarborgd is en waar ik me thuis voel, heet ik gewoon Frank en soms schrijf ik “Franck ” . “Ik ben Ank en wie ben jij?” zingt juf Ank.